Ontwikkeling op verschillende gebieden

Vorige week zijn we naar een vergadering geweest in Lima, van de Peruaanse Christelijke organisatie waar de kerken onder vallen, waar we in het binnenland van Cajamarca mee werken. Omdat we alleen ‘s avonds naar Lima kunnen reizen (met de bus), waren we er de dag van te voren al, want de bus vertrekt uit Cajamarca om 7 uur ´s avonds en komt de volgende dag tegen half 11 aan.

We hebben de rest van de maandag vóór de vergadering gebruikt om bij te praten met Zuster Esperanza over de kinderen van het Lilianefonds. Zij is een Spaanse non en 83 jaar oud, die de hele dag doorbrengt in de ziekenhuizen om mensen te helpen. Zij is mediator (tussenpersoon) van het Lilianefonds in Lima. Als ik kinderen naar Lima moet sturen voor operaties of onderzoek die niet in Cajamarca kunnen worden gedaan, dan verzorgt zij die kinderen, maakt afspraken met de artsen, enz. Momenteel is Nicanor in Lima. Hij is geopereerd aan beide voeten, omdat hij klompvoeten had, en kan voorlopig niet naar huis. Esperanza bezoekt hem en gaat met hem naar de dokter als het gips van zijn voeten moet vervangen worden. We hadden heel wat te bespreken en konden rekeningen vereffenen. Er zijn zoveel kinderen die soms door hun eigen ouders worden verwaarloosd, omdat ze “anders” zijn! Een andere mediator van het Lilianefonds kwam langs en informeerde me over een kind in onze regio, wat geholpen moet worden. Op die manier helpen we elkaar. Zr. Esperanza is een heel bijzonder mens, zo vol energie voor de kinderen en voor God! Ik ben heel blij dat we kunnen samenwerken. Soms kunnen we ook samen bidden en elkaar bemoedigen.

Daarna hadden we 2 dagen vergadering en ontmoeting met voorgangers uit andere streken van het land. Ook uit Huancayo waren een paar voorgangers gekomen, die in onze vorige periode meewerkten in de kerk in Huancayo. Braulio is nu voorganger van de kerk in Huancayo, waar we in de tachtiger jaren mochten dienen en Noe is voorganger in Matahuasi, waar de school nog steeds staat die we destijds mochten oprichten. Ook zij waren heel blij ons na vele jaren weer te zien; vooral ook om Judith te zien, die zij als klein meisje hebben meegemaakt en nu met haar man bij kan dragen aan het werk met de kerkjes. We moesten natuurlijk met elkaar op de foto.

Donderdag en vrijdag hebben we een paar vrije dagen aan het strand gehad. Het was heel erg heet, maar wel lekker rustig, want thuis staan ze natuurlijk steeds aan de deur om schoolspullen op te halen, de middelbare-school-beurzen te regelen, bouwprojecten te overleggen en advies te vragen op allerlei gebied. Terwijl ik dit schrijf, zit Ger met twee mannen van de campo op het terras om ze geestelijk te versterken.

We zijn al weer volop aan het werk, want het programma voor het basisschoolpakket wordt deze week klaar gemaakt. Het schooljaar gaat hier van Maart tot December. Er zijn 250 kinderen van trouwe gemeenteleden in het binnenland, die een basispakket krijgen van schriften, pennen, potloden, enz. Elsy, die de inkopen heeft gedaan, is er heel erg druk mee om voor alle kerkjes een pakket klaar te maken. Doordat we al een aantal jaren de ouders helpen zodat de kinderen de basisschool kunnen afmaken, zijn er steeds meer kinderen die kunnen doorgaan met de middelbare school. Daarom komen de ouders van de middelbare scholieren deze weken om hun studiebeurs op te halen. Ze komen met het rapport van de kinderen en met de jongelui zelf. Het is een prestatiebeurs dus de kinderen moeten met hun rapport komen. Met een 14 (in Nederland een 7) gemiddeld krijgen ze de onkosten voor dit schooljaar vergoed, zowel boeken en leermiddelen als uniform en schoenen.

Zonder deze steun, die we namens jullie mogen geven, zouden deze gebieden van het binnenland minder ontwikkeling ondergaan en daarom ook minder hoop hebben op het doorbreken van de vicieuze cirkel van de armoede.

Niets Is Zo Veranderlijk Als Het Weer...?

***foto SIERRA REGEN IN ONZE TUIN*** In het Zuiden van Perú regent het te veel en nu ook hier in het Noorden, waardoor er overal overstromingen en ongelukken ontstaan: vooral aan de kust waar ze geen grote hoeveelheden water gewend zijn. Officieel is het nu de regentijd in de hoogvlakte, en in de omgeving van Cuzco alleen is zo ongelooflijk veel regen gevallen dat er 5.000 mensen dakloos zijn geworden. Bovendien is het toerisme naar Cuzco helemaal stil gevallen door de noodtoestand en hebben nu veel bedrijven, hotels, winkels enz. geen inkomsten meer, waardoor er veel ontslagen gevallen zijn. Gelukkig is Cajamarca in de Peruaanse Andes (Sierra) beter opgewassen tegen voortdurende regen en is het tot nu toe nog goed geweest voor de gewassen, gezien de regen op zich liet wachten en de landbouw daaronder leed. Dus ook hier is het klimaat helemaal van slag, of is het onbestendige van het klimaat nu regel geworden? We zijn enorm geschrokken van de grote ramp in Haïti waar onze collega zendeling Johan Smoorenburg zijn kinderdorp heeft (www.hartvoorhaiti.nl). Het zijn allemaal tekenen die te denken geven. We kunnen in elk geval bidden voor elkaar.

Ondertussen zijn we al weer volop aan het werk. Het lijkt net of we nauwelijks weg zijn geweest. Uit Piobamba - een dorp zo’n vier uur van Cajamarca vandaan - kwamen de broeders om over de voortgang van de bouw van hun nieuwe kerkgebouw te praten: meteen hebben we er een vergadering van gemaakt om een leidersTEAM in te stellen, in plaats van één leider die al jaren “de baas” was. Toen we 10 jaar geleden in Cajamarca kwamen werken, hadden alle kerkjes één leider, waarvan werd verwacht dat hij alles zou doen: altijd preken, zangdienst, administratie van de kerk, huisbezoeken, enz.; dit alles náást het bewerken van zijn land en verzorgen van zijn vee. Dat is langzamerhand aan het veranderen, ook als initiatief vanuit de kerkjes zelf. Er worden leidersteams in de kerkjes aangesteld, waardoor het leiderschap steviger wordt en het niet meer van één persoon afhangt. Ook de verantwoordelijkheid wordt gedeeld en de mensen groeien daardoor in hun geestelijk leven. ***foto VERGADERING MET KERKLEIDERS VAN PIOBAMBA***

We zijn al volop bezig om het lesprogramma voor dit jaar voor te bereiden. Er worden nu 2 huwelijksconferenties gepland, 3 jeugdweekends, 2 jeugdleiderseminars, 3 zondagsschoolseminars en 3 Bijbelstudieprogramma’s. Tot vorig jaar gingen we altijd naar de mensen in de campo (binnenland) toe, maar dit jaar zullen we, op voorstel van de leiders, de 3 Bijbelstudieprogramma’s in Cajamarca houden. Ze moeten er dan meer voor doen en vanzelfsprekend krijgen we dan mensen, die echt verder willen en zich als leider willen ontwikkelen.

De cursussen over basisprincipes van de Bijbel blijken nodig te zijn, want bijvoorbeeld in Piobamba zijn 3 sektes neergestreken: “Dios es Amor”, een Braziliaanse prosperity-sekte, die de mensen alleen nóg armer maakt, de “7e dag-adventisten” en een Peruaanse sekte: “de Israëlieten”. Zij leggen de mensen op grond van angst de wetten van Mozes op, de mannen lopen met lang haar, wat onder een hoed verstopt wordt en de vrouwen hebben sluiers op hun hoofd, die moeten lijken op de sluiers uit het Midden-Oosten. Als de evangelische kerk niet goed onderwezen is, zijn de mensen een gemakkelijke prooi voor van-de-bijbel-afwijkende-leringen, die meestal op angst en uiterlijke of puur financiële winst gebaseerd zijn. In Piobamba is de kerk lange tijd heel zwak geweest; juist nu de mensen actief worden en er gezinnen tot bekering komen, zijn deze sektes binnen gekomen. Dit is een belangrijke reden om in de lessen van dit jaar ook onderwijs te geven over sekten, en over uiterlijke/ secondaire zaken van principiële zaken te kunnen scheiden. ***foto PASTORALE TEAM OP WEG NAAR HUIS OM TE GAAN “ZAAIEN”***

De komende week gaan we, samen met Wilfredo en Judith als verantwoordelijk team voor het jeugdwerk, voor een paar dagen naar Lima voor de jaarlijkse vergadering van de Peruaanse organisatie waar we als zendelingen bij zijn aangesloten. Het is altijd opbouwend om mensen uit de verschillende streken van het land te ontmoeten en te horen hoe het hen vergaat in hun werk. Soms zijn het goede berichten, maar soms is het ook bedroevend als je hoort hoe afgelegen sommige kerkjes zijn en daardoor weinig onderwijs ontvangen. Er zijn nog heel veel gebieden in Perú waar het evangelie nauwelijks gehoord is en waar vooral bijgeloof en afgodendienst de vooruitgang, ook maatschappelijk, in de weg staat. Samen met jullie gebed en steun proberen we hier in het Noorden het evangelie gestalte te geven in WOORD EN DAAD.

Hart voor Haiti

Haiti is getroffen door een van de verschrikkelijkste rampen die het land ooit heeft gekend. Het land wat bekend staat als het armste land van het westelijk halfrond is lam geslagen en heeft hulp nodig om de gevolgen van de aardbeving te boven te komen. Johan Smoorenburg werkt er al jaren onder "Zending en Gemeente". Als stichting HART VOOR HAÏTI doen ze alles wat op dit moment binnen de mogelijkheden ligt om hierin mee te helpen. Wilt u ook helpen??

Maak uw gift over op bankrekeningnummer: ABN/AMRO 50.11.62.194 (Pijnacker) onder vermelding van "Noodhulp Haiti" of maak gebruik van IDeal betaalmogelijkheid rechtsonderaan deze website: http://www.hartvoorhaiti.nl/

Bedankt voor uw steun en gebed.

(klik op het artikel om te vergroten)

Kijk ook naar het verslag op Youtube:
http://www.youtube.com/watch?v=gxU5WqBvY_I

Nieuw e-mail adres

Door problemen met onze oude provider van amauta, hebben we een nieuw e-mail adres. We verzoeken U het oude adres te verwijderen en door het volgende te vervangen:

gerprakken@gmail.com

Weer THUIS

Op het moment dat we dit Perú-nieuws zitten te schrijven, is dat met een zéér dubbel gevoel. Alles wat er gebeurd is in Haïti (en nog gebeurt op dit moment), is eigenlijk geen moment uit onze gedachten. En dat steekt dan zo ontzettend schril af tegenover de fijne dingen die hier gebeuren! Toch willen we in de allereerste plaats aanmoedigen om te bidden voor de achtergebleven mensen in dat land en vooral voor het team van Z&G dat uiteraard niet weet wáár te beginnen met het helpen. Ik was best ontroerd toen ik hier op het nieuws zag, dat bewoners van het kustgebied van Perú, waar een paar jaar geleden óók een heftige aardbeving was, hulpgoederen aan het verzamelen waren om die per vliegtuig naar Haïti te sturen...!! Daar kunnen we een flinke les uit leren. Deze mensen hadden zélf ervaren, wat het betekent om in de diepste nood van je leven, hulp te ontvangen. Wij, christenen, hebben in de nood van ons leven óók uitredding ontvangen. En daarom willen we díe hulp in alle facetten geven aan de grote scharen van mensen, die opgejaagd en afgemat door het leven gaan. Namens die mensen willen we je van harte danken, dat we dit kunnen doen met de middelen die ons ter beschikking staan.

Door omstandigheden zijn we het afgelopen jaar extra lang in Nederland geweest. We hebben veel gereisd en in ik-weet-niet-hoeveel verschillende bedden geslapen. Maar het was de moeite alleszinds waard! De hartelijkheid van zóveel mensen heeft ons geweldig goed gedaan. En ondanks de langere tijd, konden we toch nog niet voldoen aan alle verzoeken om in de gemeente op “bezoek” te komen om alles te delen wat de Heer op ons hart had gelegd. Maar we willen jullie hartelijk bedanken voor de warme vriendschap die we hebben gekregen(ondanks de kou en de sneeuw). De afscheidsdienst in Leusden was dan ook als een warme douche en een flinke impuls om jullie “waardig” te vertegenwoordigen in Perú.

Ondanks het feit dat wij niet met Kerst in Perú konden zijn, hadden we alles zo geregeld, dat het feest in alle bergdorpen, niet minder uitbundig gevierd zou worden. Elsy heeft alles fantastisch uitgevoerd en is zélf naar een dorp gegaan, waar nog NOOIT in de bestaans-geschiedenis Kerst gevierd was. Het werd een geweldig feest en we hopen dat ze het voor volgend jaar zelf kunnen organiseren. Wat mij dan het meeste aanspreekt, is het feit, dat we weer eens de EERSTEN waren. “Dat moet meer gebeuren”, denk ik dan, “vóórdat anderen met allerlei inhoudloze, carneval-achtige toestanden, de mensen proberen in een soort roes te brengen.” In ieder geval werd het feest van Jezus´ komst in 12 verschillende dorpen gevierd, waarvan in 2 voor de eerste keer.

We zijn nu (op het moment dat ik dit schrijf) weer precies een week in Cajamarca. Twee dagen na aankomst al mocht ik in de hoofd-Pinksterkerk van Cajamarca spreken, en vandeweek hebben we ook al een belangrijke vergadering met alle groepsleiders van de Vergadering-gemeente gehad. De mensen in de bergdorpen weten ook dat we weer gearriveerd zijn en beginnen ons al te bezoeken. Zo kwam de voorganger van La Quiña - een dorp 7 uur rijden en 3 uur lopen van Cajamarca af - ons een paar dagen geleden opzoeken om ons welkom te heten. De gemeente in dat dorp heeft een heel moeilijke tijd doorgemaakt, maar nú had hij héér-lijke berichten: er waren 7 jonge mensen tot bekering gekomen en verder zijn er zo´n 10 mensen terug gekomen die door de “scheve-schaats-handelingen” van de vorige leider weggebleven waren. We waren tóen erg bezorgd, dat dit zo´n beetje de ondergang van de gemeente zou inluiden, maar na de “schoonmaak” bleek het tegenovergestelde te komen!!

Er zal nog heel veel geregeld moeten worden, voordat het programma voor het lesgeven weer van start zal gaan. Maar dat zal Judith hier onder uit de doeken doen Ze is een “kei” in het plannen maken en “verandering doet eten”—óók geestelijk ! En hóe ze uitgevoerd zullen worden, hangt af van jullie gebed. Nogmaals vast heel hartelijk dank voor de inzet van ieder persoonlijk.

Judith Schrijft:

Na een werk-bezoek aan Nederland (ook wel “verlof” genoemd) - voor mijn ouders langer dan voor Wilfredo en mij - verlangden we weer naar ons eigen plekkie in Cajamarca, waar we nu net een weekje zijn.

De tijd in Nederland is heel goed geweest. Wilfredo en ik hebben mogen delen in de zegen, die de gemeentes in Nederland zijn voor de gemeenteopbouw en ontwikkelingshulp in Perú, door het zendingwerk financieel maar vooral geestelijk te ondersteunen. We hebben veel nieuwe mensen leren kennen en veel mensen hebben ons, en ons aandeel in het werk, kunnen horen en zien. Dat was heel intensief, maar ook interessant en gezegend. We hebben kunnen merken dat er anders tegen zendingswerk wordt aangekeken dan vroeger, dat er veel korte zendingsmissies zijn en dat het zendingwerk op zich ook een ontwikkeling ondergaat. Het evangelie is integraal, het evangelie werkt aan de geestelijke én materiële noden. De zending moet ook gehoor geven aan Galaten 2:10 “Onze enige verplichting was (is) dat we de armen ondersteunden, en dat is ook precies waarvoor ik me heb ingezet.”

In oktober 2009 hebben we het programma van 2009 afgesloten met een evaluatie van alle activiteiten van het afgelopen jaar en voorstellen gedaan tot verbetering van de resultaten in het nieuwe jaar. De afgelopen 9 jaar hebben de kerkjes les “aan huis” gekregen, waarbij de leiders in een centrale kerk dichtbij hun dorp bijeenkwamen en basis Bijbelkennis kregen toegediend. Dit jaar willen we hun kennis en vaardigheden meer verdiepen door ze intensief, om de twee maanden, in een lesprogramma hier in Cajamarca op te leiden in thema’s als: taken van het pastorale team, muziek binnen de kerken, pastorale zorg, taak van de kerk binnen de samenleving, afgewisseld met praktische workshops. Daarvoor moeten ze hun dieren onderbrengen en moet voor hun akkers worden gezorgd in de week dat ze afwezig zijn. Daarnaast zullen wij moeten zorgen voor onderkomen, eten en leraren. Voor beide partijen dus logistiek veel werk, maar een hele uitdaging om iedere keer weer meer echte, onafhankelijke, geestelijk volwassen en toegewijde leiders te mogen vormen!

Wilfredo en ik staan dit jaar voor de uitdaging gericht van start te gaan met jeugdleiders te vormen. Voor het eerst, sinds we de jeugdweekenden organiseren, komt de jeugd in ieder geval in drie dorpen nog altijd bij elkaar. Vorige jaren viel de groep uiteen na een gezellig weekend samen God zoeken. Opeens krijgen we de vraag of we ook speciaal werkmateriaal voor tieners en jeugd hebben, voor een wekelijks programma! Naast de gewoonlijke jeugdweekenden in drie dorpen, zullen we ook minstens twee keer een intensieve seminar in Cajamarca organiseren, waarin ze worden opgeleid tot leiders, het programma met ze wordt doorgenomen, didactische spelletjes worden aangeleerd en schriftelijk materiaal wordt meegeven.

Maar niet alles zal in Cajamarca plaatsvinden, want de huwelijksconferentie, die vorig jaar voor het eerst werd gegeven met 75 echtparen, zal nog altijd in de dorpen worden gedaan. We hopen dat de voorgangers, die deze speciale bediening hebben, de tijd vinden om samen met ons in verschillende kleinere groepen de thema’s te kunnen gaan uitdiepen. Zo ook worden de zondagschool-seminars nog altijd in de verschillende dorpen gehouden. Niet te geloven dat 8 jaar geleden die kinderen voor de ouders alleen nog dienden om op het vee te passen of te werken op het land!

Naast dit werk IN de kerken, promoten we ook werk VANUIT de kerken, dat valt onder het werk van de NGO ACSICOR. Misschien herinnert U zich nog wel het timmerwerkplaats-project. Daarmee hebben een aantal mensen onderwijs gekregen in: houtbewerking, organisatie en commercialisering van hun producten. We willen dit project graag goed afsluiten wat betreft de workshops, maar tegelijkertijd juist de mensen stimuleren nu zelf aan de slag te gaan en in praktijk te brengen wat ze hebben geleerd. Een nadeel is dat de timmerwerkplaats niet voor iedereen erg dichtbij is en sommigen ongeveer 4 uur moeten lopen om de machines te kunnen gebruiken. Dan kun je je voorstellen dat je het liever even snel op de oude simpele manier ruw afwerkt… maar we willen er toch graag een voortzetting aan geven en zien of het lukt ze enthousiast te maken om door te gaan en eigen inkomens te voorzien.

We hebben dus weer een vol programma dat officieel pas in april van start zal gaan, maar de voorbereidende vergaderingen zijn al afgelopen week begonnen, en natuurlijk het revalidatie werk met ondersteuning van het LilianeFonds onder leiding van mijn moeder. Je kunt het allemaal ook bijhouden op onze websites: http://www.gerenfroukje.blogspot.com/ en http://www.judithprakken.blogspot.com/

¿HOE KAN IK ALS VRIJWILLIGER BIJDRAGEN AAN HET WERK?

“De Oogst is Groot maar de Werkers, die echt willen bijdragen, WEINIG...”

Misschien heb je er al goed over nagedacht wat je wilt gaan doen in je vakantie of als je er een jaartje tussenuit wil: misschien wil je een wereldreis doen om talen en culturen te leren kennen als backpacker, misschien wil je lekker aan het strand liggen bijkomen, de tijd lekker voor jezelf nemen, maar misschien dacht je juist: ik wil ergens anders heen, maar dáár ook nuttig zijn en kunnen bijdragen aan de ontwikkeling van een gebied dat mijn hulp kan gebruiken.

Vaak krijgen we aanvraag van individuele jongeren of kleine groepen mensen die graag “vrijwilligerswerk” zouden willen komen doen in Cajamarca. We zijn erg blij te horen en te merken dat anderen bewogen zijn naar andere landen en groepen mensen die alle hulp hard nodig hebben. Het is zo belangrijk voor de eigen ontwikkeling om andere realiteiten te leren kennen en daarnaast ook bij te dragen op welke manier ook: geestelijk, financieel en fysiek als vrijwilliger.

¿Wie is een vrijwilliger?

De vrijwilliger is een natuurlijke persoon die, op onbaatzuchtige wijze, onbezoldigd en in een georganiseerd of gereglementeerd verband, zijn activiteiten uitvoert.
Graag willen we je meer informeren over dit laatste: ons werk; en hoe daar het vrijwilligerswerk vorm zou kunnen krijgen.

Het werk met de kerken in het binnenland

De gebieden waar wij vooral werken liggen ver buiten de stad Cajamarca: vaak 4-8 uur reizen. Dat houdt in dat het kleine dorpjes zijn in de Andesgebergte, waar wij een 4-tal dagen samen met de mensen leven, eten en slapen in hun arme omstandigheden. De reis kunnen wij gelukkig met eigen vervoer afleggen, maar voor de mensen die met ons samenwerken, houdt het vaak in dat ze ´s nachts bovenop de melkbus naar de dorpjes reizen. Ger geeft bijbellessen aan de kerkjes om goede leiders te vormen. Froukje draagt in die lessen bij met praktische basisoriëntatie op het gebied van voeding, hygiëne, gezinsplanning, opvoeding en thema’s die aansluiten bij de situatie waarin de mensen leven.

Naast de Bijbellessen, worden er per jaar 3 jeugdweekenden georganiseerd door een team uit Cajamarca. Deze weekenden worden in het binnenland gehouden voor de jeugd van dezelfde kerken als waar de Bijbellessen worden gegeven. Een ander belangrijk aspect is het organiseren van kinderwerk en opleiden en begeleiden van de leiders van het kinderwerk. Een moeilijkheid hierbij is de bereikbaarheid van de dorpen waar een zondagsschool is. Men reist hierbij weer daar naar toe boven op een melkbusvrachtwagen en moet soms nog een paar uur lopen om in het dorp te komen waar men heen wil. Toch is dit werk essentieel, gezien kinderen vroeger bij het vee werden gezet en er niet naar werd omgekeken. We merken dat het BEGRIP voor de Bijbel erg slecht is, al lezen ze de tekst wel, dus ook de volwassenen leren met deze zondagsschoollessen over de basisprincipes en waarden van het leven met God.

Werk van de NGO ACSICOR “De Levensboom”

De drijfveer voor deze stichting is:
Goed onderwijs voor verbetering van landbouw en veeteelt met als gevolg een verhoging van levenspeil.
Dienstverlening vanuit de kerk aan de maatschappij door de lessen die de projecten inhouden in de kerk te geven. De drempel naar de kerk wordt lager en het getuigenis van de Evangelische Kerkjes wordt bijgesteld.

ACSICOR is een organisatie die niet haar eigen welzijn zoekt, maar georiënteerd is integrale service te verlenen in het binnenland, zodat de “levenskwaliteit” van de bewoners van de Andes verhoogd wordt. Bij het uitvoeren van gerichte projecten, wordt onderzoek gedaan voor het geven van technisch, professioneel advies om de mogelijkheden voor eigen onderhoud van de binnenlandsbewoners te verbeteren.

Werkgebieden van de NGO “De Levensboom”:
*Landbouw en veeteelt (ecologische landbouw, humusproductie, rasverbetering, irrigatiesystemen)
*Consultant in wet- en regelgeving
*Onderwijs en Gezondheid (opleiding, familieplanning, voeding, sociaal werk, etc.)
*Lilieanefonds: rehabilitatie van kinderen.

Mogelijkheden in Cajamarca stad

Naast deze “outreaches” zijn er plaatselijke mogelijkheden in het project van “Pan de Vida”, (zie website: www.pandevida.nl.) Het gaat daarbij om hulp in een eetzaal voor kinderen in een armere buitenwijk van Cajamarca, kinderwerk, huiswerkbegeleiding, enz. Sinds november 2009 is een kinderdagverblijf van start gegaan die beetje bij beetje zich verder ontwikkelt. Daarnaast worshops met de ouders, voornamelijk moeders van de kinderen over gezondheid, opvoeding en zelf producten maken voor extra inkomen. Activiteiten als begeleiding van de kinderen, koken, maar ook verven en de tuin opknappen zijn denkbaar voor een vrijwilliger. Als nevenactiviteit zouden er mogelijkheden kunnen zijn voor bijdragen in christelijke Lagere School/Kleuterschool op het gebied van bijv. Engelse les of handvaardigheid.

¿Hoe weet ik waar ik goed in/ voor ben?

Het is belangrijk iets te doen waarin je je kunt ontplooien en vooral NUTTIG bent, wat ook past binnen de Organisatie. Daarom wil ik vragen dat je je informeert over het werk van de NGO, en het werk van Pan de Vida; en zelf gaat nadenken en specificeren waar je het beste in zou passen. De stichting “De Levensboom” heeft geen duidelijk programma waar je in zou kunnen meelopen, waardoor het vooral moet komen vanuit de initiatieven van ieder persoonlijk en de voorkeur uitgaat naar langdurig vrijwilligerswerk dat vruchtbaar is voor beide partijen: de vrijwilliger én de ontvangende organisatie. Daarnaast kunnen we natuurlijk andere activiteiten plannen.

De mogelijke betekenissen van vrijwilligerswerk:
*Voldoening ervaring in het kunnen helpen van mensen
*Ontwikkeling van talenten
*Persoonlijke groei en verrijking
*Vrijwilligerswerk, een vrije keuze.

Dit zijn de terreinen waar wij toegang tot hebben. Voor alle DUIDELIJKHEID: je hoeft geen geweldige opleiding te hebben met allerlei specialisaties; het belangrijkste is je instelling: Leren en Helpen. Van een vrijwillig(st)er verwachten wij initiatief en inzet. Om tot een bevredigende samenwerking te komen horen/lezen we graag op welk gebied iemand inzetbaar is, d.w.z. wat zijn/haar verwachtingen zijn. In dit kader is een eigen werkplan onontbeerlijk, daar het gaat om de mogelijkheden van de vrijwillig(st)er en kunnen de verwachtingspatronen op elkaar worden afgestemd.

Heb je nog vragen, dan kunnen je die vrijblijvend stellen. Houd er ook rekening mee dat de voorbereiding veel tijd en planning kost (denk aan onderkomen in PERU, maar ook ticket en verzekeringen, visum voor langere tijd, etc.)

Als je geinteresseerd bent kunnen we je het aanmeldings/vragenformulier toesturen. Vraag het op door de schrijven naar: j.a.prakken@gmail.com

Bijna afscheid

Ons verlof zit er bijna op. De uitzenddienst is op 2 januari in het gebouw van de Evangelische Gemeenschap in Leusden om half 3 en op 5 januari hopen we weer terug te vliegen.

Het is een heel goed verlof geweest. Wel langer dan oorspronkelijk gepland, maar er waren verschillende omstandigheden en motieven om de aankomstdatum in Nederland te vervroegen. Het goede daarvan is dat we heel veel bezoeken hebben kunnen afleggen. We hebben enorm van de zendingsconferentie van Z&G genoten, van het gemeenteweekend van onze thuisgemeente “De Lichtstad”, van familiegebeurtenissen zoals de geboorte van 2 kleinkinderen, maar waren ook heel blij om bij de begrafenis te kunnen zijn van Ger’s broer.
En als dan het einde van het verlof nadert komen er ineens een heleboel uitnodigingen bij, waar we helaas geen gehoor meer aan kunnen geven. Wat zijn we rijk met zoveel mensen waar we van kunnen houden!! We hopen dat we er in de toekomst tijd voor kunnen vinden.

In de toekomst hopen we vaker voor kortere tijd naar Nederland te kunnen komen niet in de laatste plaats om onze kleinkinderen vaker te zien. Ze groeien zo snel en als grootouders mis je op afstand zo veel……… Gelukkig is het tegenwoordig mogelijk om per internet heel veel contact te hebben, maar een echte knuffel is niet te vervangen.

Wat we heel erg merken als we met grote tussenpozen naar Nederland komen, is de veranderingen die er zijn. Sommigen misschien beter, anderen niet zo leuk. Het is beslist niet veiliger geworden op straat. Dat merkten we gisteravond toen we op een bidstond waren in Zeist. Terwijl we binnen zaten werd er bij tenminste drie auto’s een ruit ingeslagen en werd de TomTom weggehaald. Ze stonden op een verlichte parkeerplaats midden in het centrum. Achteraf geef je jezelf de schuld dat we de TomTom niet mee naar binnen hadden genomen en dat is natuurlijk waar! Het is weer een goede leer die door schade en schande geleerd moest worden. Het erge is dat er meer van je gestolen wordt, wat niet te betalen is, je gevoel van veiligheid…..

Een volgend bericht zal vanuit Cajamarca geschreven worden. We zien er naar uit om weer naar huis te gaan. Er zijn verschillende zaken die nog afgehandeld moeten worden zoals het zoeken naar een ziektekostenverzekering in Perú, maar daar schrijven we over zodra er iets bekend is.