zondag 28 oktober 2018

Het werk met de kerken van de Andes gaat door.

Toen we in 2001 in het binnenland van Cajamarca begonnen met het trainen van leiders van kleine evangelische kerken, trokken we daar vaak ter paard naar toe. Vaak moesten we de Jeep in een dorpje bij een christenfamilie laten staan en verder reizen met paard of muilezel, soms 3-4 uur berg op en berg af. 

Josue bezoekt nu nog steeds de verschillende kerkjes
van Sucre en Oxamarca
We organiseerden “scholen” in 5 dorpen, waar de leiders van de omringende dorpen dan van maandag tot donderdag bij elkaar kwamen. Ger gaf les over de fundamenten van ons geloof. Er was zoveel onkunde. Velen hadden slechts 3 jaar lagere school gehad, ze konden dan enigszins lezen en voldoende rekenen om zich te weren bij de verkoop van hun landbouwproducten. Het kostte hen moeite om de Bijbel te kunnen lezen, zowel technisch als begrijpend. De lessen waren dus heel erg noodzakelijk. Na het ongeluk in 2002 van Ger, waren we een jaar gebonden aan huis vanwege de revalidatie. De voorganger van Oxamarca vroeg ons om iemand te zoeken die het geplande programma voor dat jaar kon afmaken. We vonden een bijzondere broeder, die bereid was het programma af te maken. Zo werd ons team vergroot met Josué en in de volgende jaren werkten we met verschillende teams tegelijkertijd in verschillende plaatsen

Tegenwoordig kent de Peruaanse Andes bijna overal redelijk begaanbare wegen en is het eenvoudiger reizen naar Cajamarca. 

Leidersconferentie in Cajamarca

In oktober hadden we, als jaarlijkse afsluiting van alle bijbelstudies in het binnenland, een conferentie in Cajamarca. We mochten de kerk waar wij ons geestelijk thuis hebben, lenen voor de hele week. Er is daar plaats voor logies, er zijn bij ruimtes voor een vergadering en de keuken geeft mogelijkheid om te koken voor ongeveer 40 mensen. De organisatie vergt nogal tijd en inzet, maar het is geweldig om te mogen doen. Gilmer en Marciano hadden thema’s opgegeven en Judith en Wilfredo hebben er sprekers bij gezocht. De organisatie van de keuken met 2 kokkinnen en de maaltijden waren voor mijn rekening.

Innerlijke genezing

Nerida tijdens een workshop in de conferentie.
Lita vindt het spannend voor een grote groep mannen haar
bevindingen uit te leggen over "Stille tijd met God"
Bij elkaar kwamen 30 leidinggevenden van 16 kerken naar deze conferentie. Waaronder twee vrouwen: Nérida en Lita. Dit is heel bijzonder in een machocultuur, waar meestal alleen mannen de leiding hebben. We hadden eerst twee dagen Bijbelstudie over onderwerpen die ze zelf hadden gevraagd, zoals: hoe pastorale zorg te verlenen, nederigheid in de bediening en innerlijke genezing. Er kwam veel verdriet en frustratie los, we konden persoonlijke gesprekken hebben en samen bidden. Het is niet gebruikelijk om over je gevoelens te praten, of ze zelfs maar bewust te maken, helemaal niet in de Andes cultuur! Geweld in de families, is heel gebruikelijk en vaak is de “dader” zelf slachtoffer geweest. Als iemand tot bekering komt, volgt vaak de rest van het gezin en dat maakt dat de onderlinge relaties vaak verbeteren. Al ontbreekt het wel aan ruimte voor verwerking van vroegere littekens.


Na de bijbelstudies hielden we een vergadering om het jaarprogramma te evalueren en komende projecten te bespreken. In december sturen we aan elke zondagsschool lekkernijen en speciaal materiaal, zodat Kerst een echt evangelisatiefeest voor het hele dorp wordt. 

Het werk gaat door

We zijn heel blij dat het werk wat in 2001 begonnen is, door de plaatselijke voorgangers wordt doorgezet, met eigen in- en aanvullingen. Vaak worden Bijbels gevraagd met een concordantie achterin, dat betekent dus dat ze studie van de Bijbel maken en verbanden proberen te zoeken.

Ger praat met Lute tijdens de conferentie. 
Zijn onderwijs blijft ze nog altijd bij.
Blijf bidden voor de boeren in het binnenland. Ze hebben vrijwel allemaal mobieltjes en sommigen zelfs WhatsApp en facebook, maar verder zijn er nog zo ongelooflijk veel tradities, bijgeloof en valse leringen die weerlegd moeten worden en daarom blijven de studies van groot belang.

Zolang we in de buurt wonen, mogen we gastvrij zijn voor hen die in Cajamarca voor behandelingen komen en onderdak nodig hebben en voor advies als dat nodig is. We mogen nog steeds voor velen verschil maken in hun leven. En dat geldt voor iedereen en overal!! 

woensdag 22 augustus 2018

Ger dankt God op verjaardag

In augustus vierden we de verjaardag van Ger. Hij werd 75 jaar. We hebben mensen uitgenodigd waar Ger erg op gesteld is. Samen met hen hebben we stilgestaan bij belangrijke momenten in zijn leven, en de Heer gedankt. 

We hadden een heerlijk Peruaans buffet besteld en onze patio prachtig versierd. Het was een mooi feest samen met mensen die ons leven hier verrijken. Al valt het niet altijd mee door de beperkingen die het ouder worden met zich meebrengt. 

Ruggenmerg 

Ger heeft 16 jaar geleden een beschadiging opgelopen in het ruggenmerg van zijn nek. Dit ongeluk speelt hem steeds meer parten. Ook zijn geheugen laat hem steeds meer in de steek. 

Toch kunnen we nog steeds iets betekenen voor anderen. Helaas zijn we niet meer in staat het binnenland in te trekken, maar mensen komen wel naar ons toe. We genieten van hun verhalen en kunnen hen bemoedigen. 

Adviezen 

Op Gers verjaardag waren de voorgangers van Oxamarca en Sucre met hun vrouwen aanwezig en vertelden over de invloed van Ger op hun leven door zijn preken, bijbelstudies en adviezen. 

Gilmer haalde herinneringen op over de eerste reis die hij met Ger maakte. We waren toen nog niet zo lang in het binnenland van Cajamarca werkzaam. Ger paste zich altijd goed aan: aan de gewoontes, aan het eten en de omstandigheden van koude nachten. Hij sliep tussen de cavia’s en vlooien, betrad onbegaanbare paden, liep urenlang om afgelegen dorpjes te bereiken en reisde geregeld per paard. Dit alles om het evangelie te brengen en leiders te trainen in de Bijbelse waarheden. 

Volwassen 

Marciano vertelde dat hij van Ger geleerd had om de Bijbel grondig te bestuderen en dat geeft hij weer door bij lokale conferenties die gehouden worden in de verschillende buitenposten van beide kerken. Zowel Gilmer als Marciano zijn volwassen mannen geworden die niet van hun stuk te krijgen zijn als het gaat om gezond Bijbels onderwijs. 

Ger kan helaas niet meer preken, maar hij kan genieten van de warmte en aandacht die de mensen hem geven. We ervaren dat God trouw is. Het zijn Zijn gunstbewijzen dat we niet omgekomen zijn. 


PERSOONLIJK

Splitsen 

Ik, Froukje, ben assistent-leider bij een bijbelgroep voor vrouwen. Naast enkele vrouwen uit onze kerk, komen er regelmatig vrouwen die door anderen zijn meegenomen. Het is interessant hoe een aantal steeds nieuwsgieriger wordt naar God. 

Voor vrouwen die al langer christen zijn, is het een uitdaging andere vrouwen uit te nodigen. Toch gebeurt het. We hebben intussen de groep moeten splitsen zodat persoonlijke gesprekken kunnen blijven plaatsvinden. De bijbelgroep blijft maar groeien. Ik geniet heel erg van deze samenkomsten.


Gebedspunten 

· Bid voor onze gezondheid. Bid ook voor wijsheid in beslissingen die we in de toekomst moeten nemen. 
· Bid voor de lokale verkiezingen in oktober. Er is veel onrust en onzekerheid in Peru door grote corruptieschandalen in de politiek. 
· We danken voor de voortgang van het werk in het binnenland. 
· We zijn dankbaar voor verschillende projecten zoals het basispakket voor schoolgaande kinderen. Dit is alleen mogelijk met uw steun. Blijft u helpen? 


Vriendjespolitiek 

Er zijn telefoongesprekken opgenomen en publiek gemaakt van de hoge magistratuur van justitie. Rechters die vonnissen hebben gemanipuleerd, anderen die zich op hoog niveau schuldig hebben gemaakt aan vriendjespolitiek. Het volk heeft nu een enorm wantrouwen tegen justitie, maar ook het vertrouwen in elkaar lijkt een deuk te hebben opgelopen. 







woensdag 24 januari 2018

Een kerststal van wc-rollen


In december hielpen we mee met de kerstviering van twaalf dorpen in de binnenlanden. De afgelopen jaren is het aantal zondagsscholen in dit gebied flink gestegen. In 2001 konden kinderen naar 2 zondagsscholen. Inmiddels is het aantal gestegen naar 13 groepen. We geven de leiding geregeld onderwijs en bieden ze lesmateriaal.

De leiders van de zondagsscholen kregen begin december een laatste training. Samen bedachten we een aantrekkelijk programma tijdens Kerst. Omdat in de binnenlanden van Peru weinig winkels zijn om materiaal te kopen voor bijvoorbeeld knutselwerk, moeten we creatief zijn. Een van de leiders van de training, Alicia, bedacht een kerststal van wc-rollen. En dan te bedenken dat zelfs wc-rollen niet altijd beschikbaar zijn in de binnenlanden. 

Vriendjes
De kinderen van de zondagsscholen nemen geregeld vriendjes mee. Ook met Kerst. Daarop besluiten de ouders vaak om een kijkje te komen nemen in de kerk. In deze dorpen is normaalgesproken geen aandacht voor Kerst, dus dat maakt mensen extra nieuwsgierig. 

Al die leiders van al die kleine kerken brengen die dagen de liefdevolle boodschap van Jezus. Ze vertellen over Gods liefde voor deze wereld, en dat Hij Zijn Zoon naar de aarde stuurde om ons voor altijd te redden.

Dit jaar hebben meer dan driehonderd kinderen een cadeau gekregen en waren bijna 450 volwassenen in die twaalf kerken aanwezig om de geboorte van Christus te vieren.

Rug
De cadeaus voor al die kinderen worden bij ons in Cajamarca opgehaald. Sommige kerken werken samen, en huren een busje om de pakketten te kunnen vervoeren. Andere nemen de pakketten mee op hun rug. ’s Nachts rijdt een melkbuswagen van Cajamarca naar de dorpjes en dan liften ze vaak mee.
Als de mensen ons bezoeken, praten we natuurlijk even bij. We maken direct van de gelegenheid gebruik om afspraken te maken over projecten die volgend jaar in de planning staan. Op deze manier blijven we steeds betrokken bij de kerken die al vele jaren onderwijs van ons krijgen. Op hun beurt geven zij hun kennis weer door. Wij horen geregeld dat ze zelf nu ook conferenties organiseren. Een mooie ontwikkeling.






PERSOONLIJK

Behandeltafel
Het huis dat we huren heeft een groot overdekt terras waar we veel gebruik van maken. Toen onze kleindochter Esther in januari jarig was, regende het. Gelukkig konden we het verjaardagsfeest, dankzij de patio, toch thuis met alle genodigden vieren. De behandeltafel van Ger, uit de tijd dat hij fysiotherapie kreeg na een ongeluk in 2002, wordt nog geregeld gebruikt. Op de verjaardag van Esther diende het als knutseltafel. Op dezelfde manier hebben we ook de eerste verjaardag van de jongste zoon van onze hulp Lucy gevierd. Hetzelfde terras wordt ook gebruikt om de pakketten voor Kerst klaar te maken en straks weer voor alle schoolpakketten, die we per dorp samenstellen.

Paus
Als ik dit schrijf is de paus net geland in Peru. Zijn bezoek is grondig voorbereid. Hij bezoekt drie plaatsen en gaat in een mis voor. Dit zal in Trujillo zijn, een stad aan de noordkust, zes uur rijden vanaf hier. Er zijn ongeveer negentig beelden en voorwerpen naar Trujillo gebracht. Deze attributen worden door de mensen vereerd. De paus zal ze daar zegenen, en dan komen ze weer terug. Het geeft een goed beeld van de afgoderij en het bijgeloof in Peru.


Dank- en gebedspunten
Dank God dat we nog steeds contact hebben met de mensen in het binnenland. We zijn dankbaar dat we hier in Cajamarca een plek hebben waar mensen uit de binnenlanden voor geestelijke steun kunnen aankloppen. Wilt u bidden voor kracht en gezondheid? Ouderdom komt met gebreken. Het is fijn dat we ons in Peru thuis voelen en dat we nog steeds iets kunnen betekenen voor de mensen om ons heen.


donderdag 9 november 2017

Tiende leidersconferentie in Cajamarca

Deelnemers aan de conferentie
Elk jaar in oktober hebben we de laatste vergadering van het jaar met de leiders van alle kerkjes van het binnenland. Daarin evalueren we de uitvoer van de jaarplanning, die we samen met hen in april hebben gemakt, zoals: onderlinge bezoeken, Bijbelstudies, hulpprogramma´s en conferenties. Dit keer hadden de mensen gevraagd om die laatste vergadering in Cajamarca stad te doen. We mogen dan van de faciliteiten van onze kerk gebruik maken voor de bereiding van eten en onderkomen. 

Praktische workshops in groepen uitwerken
Het was alweer al weer ruim drie jaar geleden dat we op deze manier bij elkaar kwamen. Alle buitenposten van Sucre en Oxamarca kwamen ook mee, waardoor we bijna 50 mensen hadden die aanwezig waren. Ze hebben zichtbaar met veel interesse geluisterd naar de boeiende onderwerpen als: pastorale ethiek, hoe bereid ik een preek voor met behulp van een studiebijbel, eigenschappen van een goede leider, enz. Bij de onderwerpen had Judith een workshop voorbereid, zodat de mensen in groepjes de thema’s praktisch konden uitwerken. Het is mooi en ontroerend te zien hoe wordt samengewerkt en vooral hoe de mensen anders denken. Het kost ze best veel inspanning om zich zo lang te concentreren, omdat ze normaal gesproken vooral buiten op het land werken.

Lucy(links) en Melchora(rechts) als superteam van de keuken
Mijn, Froukjes, taak is de organisatie van de keuken en zorgen voor betaalbaar werkmateriaal als Bijbels, Studieboeken en zangboekjes. De mensen hadden producten van eigen land meegebracht en ons geweldig kookteam heeft daar voedzame maaltijden van gekookt met recepten die net even anders waren dan wat ze gewend zijn. Vooral groentes zijn in hun dagelijks eten afwezig. 

Samen met Ger op de foto
Ger en ik zijn elke dag voor de middag geweest en we hebben genoten van hernieuwde contacten. Ook de mensen genoten ervan om Ger weer te zien en even met hem te praten. Reizen is voor hem niet meer mogelijk, dus dit was een geweldige gelegenheid om de mensen te ontmoeten.



PERSOONLIJK NIEUWS

Doordat Judith en Wilfredo nabij wonen, mogen we van dichtbij meeleven met onze kleindochters hier. Het is bijvoorbeeld fijn om een bijzondere uitvoering van de klas van Esther met haar in de hoofdrol mee te kunnen maken en Christina steeds meer woordjes te horen spreken. We kunnen ook bijspringen waar nodig, als Christina extra zorg nodig heeft door haar kwetsbare gezondheid.
Esther en Froukje na haar optreden van school.


zaterdag 5 augustus 2017

Een warm weerzien

Het was twee jaar geleden dat ik, Froukje, voor het laatst in Oxamarca was. Ik ging nu mee als tolk voor de Fam. Wolters uit Nederland, dat ons een bezoek bracht. We gaan zelf niet meer regelmatig het binnenland in. Met een aantal projecten per jaar kunnen we wel doorgaan. Die projecten zijn voornamelijk gericht op schoolgaande jongeren en kinderen. Regelmatig worden we gebeld voor advies of een afspraak. Zo blijven we op de hoogte van de meeste zaken die in het binnenland spelen. Toch gaat er niets boven een persoonlijk bezoek.

Geest, ziel en lichaam
Met Fam. Wolters en voorgangers Gilmer en Enedina
in Oxamarca
Gert Jan Wolters als arts en Marieke Wolters als verpleegkundige, zijn 2 weken bij ons op bezoek geweest met hun gezin. Samen mochten we naar Oxamarca gaan om voorlichting te geven op het gebied van hygiëne en voeding, gezien de meeste kinderen chronische ondervoeding hebben. De moeders van de kinderen die deelnemen aan het programma van Pan de Vida waren uitgenodigd voor de lezing. De voorganger Gilmer, en zijn vrouw, Enedina hebben de verantwoording voor het kinderrestaurant met 100 kinderen. We mochten gebruik maken van deze ruimte om in overleg met de medische post van Oxamarca voorlichting te geven. ´s-Avonds heeft Gert Jan een preek gehouden voor de kerk en gewaarschuwd voor het gaan naar sjamanen of toverdokters; iets wat zelfs onder christenen niet ongebruikelijk is. Door onze contacten met artsen in Cajamarca, kon ik deze keer weer een doos met gratis doktersmonsters meenemen voor de medische post in Oxamarca. Vaak zijn de door de staat verstrekte medicijnen van lage kwaliteit of zijn er helemaal geen medicijnen. De mensen moeten dan zelf dure medicijnen kopen, waardoor het gaan naar een toverdokter weer aantrekkelijker wordt.
Gert Jan spreekt in Oxamarca

Gezondheid

In de dienst zag ik een broeder zitten met een verdrietig gezicht. In de tijd dat wij regelmatig de dorpen bezochten voor conferenties met degelijk onderwijs, was hij er altijd bij: vaak met een lach en altijd met een goed humeur. Nu ik hem zo zag zitten, dacht ik meteen: daar moet ik morgen maar even langs gaan. De volgende morgen ben naar Alberto en Julia´s huis gegaan. Ze vertelden al hun zorgen en problemen van het afgelopen jaar rondom hun gezondheid. Eigenlijk zijn hun kwalen goed te behandelen, maar het bleek weer dat veel artsen elkaar tegenspreken en meestal geen tijd nemen om duidelijk uit te leggen wat aan de hand is. Vaak wordt er advies gegeven, wat nauwelijks te begrijpen is. Wat te denken van het advies om een blik melk te kopen van S/. 100,-- (ong. €30,--), terwijl Alberto aardig wat koeien heeft die melk produceren. Ze hadden intussen al 7 blikken gebruikt en merkten geen vermindering van de klachten. Gert Jan kon hen duidelijk uitleggen wat er aan de hand was, want de diagnoses waren wel gesteld en aan de hand van de voorgeschreven medicijnen was af te leiden wat er aan de hand was. We konden samen bidden en ik had de indruk dat een luisterend oor heel veel gedaan had om weer wat moed te krijgen.

De jongste zoon van Alberto en Julia had met zijn jonge vrouw net een baby gekregen. Jeremias en zijn vrouw zijn een jaar of 20 en zij vroeg of ik even wilde blijven, want ze wilde advies. Ze deed het dekentje van de baby af, waarin hij gewikkeld was en ik zag 2 klompvoetjes. Ze had veel gehuild toen deze misvorming bleek bij de laatste echo. Helaas heeft het Lilianefonds zich uit Peru teruggetrokken, zodat ik hen financieel niet kan helpen, maar wel met advies en soms praktisch. Nu zullen Jeremias en Flore met hun zoontje zelfstandig naar Lima moeten reizen om hem te laten opereren in de kliniek San Juan de Dios. Dat is een particuliere kliniek waar dit soort operaties worden gedaan. Het kost veel geld en het duurt lang voordat alles recht is en het kind goed kan lopen, maar we hebben voorbeelden van kinderen die met inspanning en toewijding van de ouders gezond opgroeien. Vooral emotioneel is het heel erg zwaar. Dit jonge ouderpaar heeft veel steun en gebed nodig om voor hun zoontje op de bres te staan. De voorlichting is in de dorpen in het binnenland vaak onder de maat, dus ik probeer wel een vinger aan de pols te houden bij dit hele proces en hoop en bid dat Jeremias en Flore moed en vertrouwen zullen vinden in de lange weg, die ze moeten gaan. Een eerste stap is dat ze hun relatie met God in orde brengen. Ze komen beiden uit een christelijk gezin, maar zijn van God afgedwaald. We bidden dat ze de weg terug vinden.
Bijbelwinkeltje

Bijbels materiaal

Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om bijbels en zangboeken mee te nemen en ben nog met een lijst van bestellingen teruggekomen naar Cajamarca. Daarnaast neem ik altijd leesbrillen mee, die gretig aftrek vinden, want pas in Cajamarca komen leesbrillen binnen het bereik en dan nog met een aardig prijskaartje. Er zijn al heel wat leesbrillen uit Nederland in bezit gekomen van de broeders en zusters in het binnenland, maar nu zijn ze op en moeten we dus kijken of er met iemand uit Nederland nieuwe leesbrillen kunnen komen. 
Leesbril voor het lezen van de Bijbel

Wat heb ik genoten van het contact met de vele lieve mensen, die we al zo lang kennen! Beladen met liefde betoon zijn we weer teruggekomen. Er gaat toch niets boven het persoonlijk contact, ook al hebben we veel contact per telefoon en mobieltjes. Dankjewel Gert Jan en Marieke voor jullie bijdrage aan de ouders van de eetzaal en aan de broeders en zusters van de kerk van Oxamarca. Het was een zinvol bezoek.

dinsdag 31 januari 2017

Kansen voor wie kansloos waren


Uitdeling van de schoolpakketten in het binneland.
Op school studeren, of zelfs maar de basisschool afmaken was niet voor iedereen weggelegd. Sinds 2004 ondersteunen we de gezinnen in de kerken met een basispakket met schoolspullen voor elk kind wat de zondagschool bezoekt. Voorheen werd vaak een kind na twee jaar basisschool van school gehaald om de volgende te kunnen laten studeren. Nu maken ze de basisschool af en kunnen zelfs door naar de middelbare school.

In het binnenland waren er lange tijd nauwelijks middelbare scholen, maar inmiddels zijn er verschillende gebouwd in een aantal centrale dorpen. Die school heeft niet hetzelfde niveau als in de stad, maar het is een mogelijkheid om daarna verder te leren. Veel hangt van de inzet van de leerling af en daar spelen we op in.

Afspraken maken voor de goede besteding van de schoolbeurs.
De leerlingen die de lagere school afronden met een 7 gemiddeld, geven we een beurs voor de eerste klas van de middelbare school. Van dat bedrag (€ 100,-- per jaar) kunnen ze vrijwel alles kopen wat ze nodig hebben, incl. uniform, schoenen en boeken en schriften. Als zij gedurende de middelbare school die 7 gemiddeld kunnen aanhouden, krijgen ze elk jaar opnieuw die beurs.


Doris toen ze naar de 1ste klas van de middelbare school ging.
Wat zijn we blij dat er elk jaar weer leerlingen zijn en sommigen lukt het inderdaad om elk jaar weer een 7 gemiddeld te halen. Doris is zo´n leerlinge. We kennen haar van kleins af aan, toen ze met haar moeder mee kwam naar de bijbelstudies in haar dorp. Zij heeft vorig jaar de middelbare school afgemaakt en heeft een beurs gekregen via een programma van de regering om in de miljoenenstad, hoofdstad Lima te studeren. Ze studeert psichologie. We hopen en bidden dat zij visie krijgt om daarna weer terug te gaan naar haar dorp in het binnenland om bij te dragen aan de vooruitgang van Oxamarca. 

donderdag 3 november 2016

Creatief met kinderwerk

Toen we in 2001 met de training van de voorgangers van de kleine kerkjes in het binnenland begonnen, bleven we van maandag tot vrijdag in een dorp en deden we ook mee aan de diensten, die er ´s avonds werden gehouden. Ook de kinderen kwamen mee met de ouders. Het zingen was voor hen een feest, ze mochten meedoen met tamboerijnen, maar tijdens de preek vielen ze vaak in slaap. In de grote dorpen, Sucre en Oxamarca was wel een soort zondagschool, maar ze moesten zelf maar een programma maken zover ze dat konden. 

Alicia met een voorbeeldles
Vanaf 2002 is Alicia, een onderwijzeres uit de kerk in Cajamarca, drie keer per jaar naar Sucre of Oxamarca gegaan om mensen te trainen, die een zondagschool in hun dorpen wilden starten. Het was wel wennen voor de zondagschoolleiders, voornamelijk boeren, om zo intensief es te krijgen. Ze kregen opdrachten om te knippen en te plakken en dat moest gebeuren met handen, die ruw waren van het werken op het land. Meestal zijn de zondagschoolleiders mannen. Een aantal jaren hebben we prijzen gegeven voor de beste zondagschool. Daarbij werd rekening gehouden met het de manier van lesgeven, maar ook of er kinderen uit gezinnen van niet-christenen kwamen en natuurlijk de inzet bij de training. Alicia kwam – en nu nóg steeds - met enthousiaste verhalen terug.


Werkjes maken voor Kerst
Er zijn nu 12 plaatsen waar een zondagschool is. De mensen hebben geen beschikking over internet of een kopieermachine, zelfs materiaal als papier, lijm en viltstiften is nauwelijks of niet te krijgen in de dorpen. Alicia gaat dus nog steeds met veel materiaal naar de training. Er wordt ook veel aandacht besteed aan het werken met materiaal wat voor handen is, zoals stenen, takjes, bladeren van de bomen, enz. De kerken die een zondagschool hebben, krijgen van ons ook steun bij het vieren van het kerstfeest en voor schoolspullen van ieder kind dat trouw naar de kinderbijeenkomst gaat.

KORT ANDER NIEUWS

Groep kerkleiders tijdens vergadering in Sucre
Eind oktober zijn we bij de vergadering van de kerkleiders geweest om het seizoen van 2016 af te sluiten. We hebben genoten van het weerzien met de leiders van 18 kerkjes, maar vooral van de verschillende goede berichten over gemeentegroei. Verder is er meer structuur aangebracht in het onderwijs voor de kerken en zijn er plannen gemaakt voor het volgende jaar. In zo’n vergadering is er ook gelegenheid om praktische en geestelijke problemen, die zich voordoen in de kerken, te bespreken.

Overhandigen van medicijnen in de dokterspost in Sucre
Een paar weken geleden kregen we van een kinderarts in Cajamarca een paar grote zakken met doktersmonsters van medicijnen. We hebben van de gelegenheid gebruik gemaakt om deze medicijnen mee te geven met de voorgangers van Sucre en Oxamarca. In de medische posten in het binnenland wordt eigenlijk alleen gebruik gemaakt van de medicijnen die de regering verspreidt: weinig variëteit en slechte kwaliteit. Deze doktersmonsters zijn beter. De artsen en verpleegkundigen die in de medische posten werken kunnen daarmee meer mensen helpen en betere medicatie geven.