vrijdag 15 februari 2019

Culto de agradecimiento

Vandaag hebben we een dankdienst gehad voor het leven van mijn vader. We missen zijn lach, we zouden hem een knuffel willen geven, maar bovenal hebben we vrede en zijn we dankbaar voor wie hij voor ons was.
Heel hartelijk dank voor alle berichtjes op Facebook, whatsapp, e-mails, kaartjes, telefoontjes en voor degenen die er vandaag in de dienst bij waren. We voelen ons gedragen en omarmd. Graag deel ik nog de tekst uit Filippenzen die ik vandaag in de dienst voorlas: “Leven betekent voor mij: leven voor Christus. Maar als ik sterf, betekent dat voor mij nog iets veel beters. Want dan ben ik bij de Heer. “

Hoy hemos tenido un culto de agradecimiento por la vida de mi papi. Extrañamos su sonrisa, nos gustaría darle un abrazo, pero sobre todo tenemos paz y estamos agradecidos por quien fue para nosotros.
Muchas gracias por todos los mensajes en Facebook, WhatsApp, correos electrónicos, tarjetas, llamadas telefónicas y por aquellos que estuvieron presentes en el culto de hoy. Nos sentimos apoyados y amados. Me gustaría compartir el versículo de Filipenses que leí hoy en el servicio: "La vida significa para mí: la vida para Cristo. Pero si muero, eso significa algo mucho mejor para mí. Porque entonces estoy con el Señor. "

 


zaterdag 9 februari 2019

Dankdienst voor het leven van Ger Prakken


Een paar dagen nadat we samen aankwamen in Nederland werd mijn vader Ger Prakken erg ziek. Heel zijn immuunsysteem werd aangetast en ook al leek hij eerst beter te worden, werd het al snel weer erger. 

Donderdag 7 februari is hij naar de Heer gegaan, waar hij zo veel van hield. Ook al hebben wij verdriet en een groot gemis: onze wijze, grappige papa en liefdevolle opa; weten we dat er feest is in de hemel. We voelen vreugde omdat hij geen enkele lichamelijke beperking meer heeft en God ons ieder moment met Zijn vrede, die alle verstand te boven gaat, omringt en troost.

Wat zijn Gods wijsheid en kennis toch onbegrijpelijk groot! Wat is het moeilijk om zijn plannen te begrijpen en zijn daden uit te leggen! Maar alle dingen komen van God, bestaan door God en zijn voor God. Voor Hem is alle eer voor altijd en eeuwig! Amen! Zo is het! Romeinen 11:33,36

Als je wil komen: de dankdienst voor zijn leven (en nalatenschap) zal VRIJDAG 13.00 uur 15 FEBRUARI in Geloofsgemeenschap Luctor et Emergo te Oldebroek zijn. Vanaf 12.00 uur kunt u afscheid van hem nemen op dezelfde locatie. De officiële (digitale) kaart zullen we nog sturen, maar zo kan het vast in de agenda, als jullie dit graag willen bijwonen.



Culto de agradecimiento por la vida de Ger Prakken

Unos días después de llegar juntos a Holanda, mi padre Ger Prakken se enfermó gravemente. Todo su sistema inmunológico se vio afectado y, aunque parecía mejorar primero, pronto empeoró. El jueves 7 de febrero, él fue al Señor, a quien tanto amaba. Aunque tenemos tristeza y sentimos una gran pérdida: nuestro sabio y divertido papá y nuestro abuelo amoroso; sabemos que hay fiesta en el cielo. Sentimos gozo porque ya no tiene ninguna limitación física y Dios nos rodea y nos consuela en cada momento con Su paz, que sobrepasa todo entendimiento.

¡Qué increíblemente grande es la sabiduría y el conocimiento de Dios! ¡Qué difícil es entender sus planes y explicar sus obras! Pero todas las cosas vienen de Dios, existen a través de Dios y son para Dios. ¡Para Él es todo honor por los siglos de los siglos! Amén Romanos 11: 33.36.

Si quieres venir: el servicio de gratitud por la vida de Ger (y las huellas que dejó) será el Viernes 15 de Febrero a las 13.00 en Geloofsgemeenschap Luctor et Emergo en Oldebroek. Desde las 12.00 puede despedirse de el en el mismo lugar. Enviaremos una tarjeta oficial (digital), pero ya puede ver la agenda si desea asistir.


zondag 28 oktober 2018

Het werk met de kerken van de Andes gaat door.

Toen we in 2001 in het binnenland van Cajamarca begonnen met het trainen van leiders van kleine evangelische kerken, trokken we daar vaak ter paard naar toe. Vaak moesten we de Jeep in een dorpje bij een christenfamilie laten staan en verder reizen met paard of muilezel, soms 3-4 uur berg op en berg af. 

Josue bezoekt nu nog steeds de verschillende kerkjes
van Sucre en Oxamarca
We organiseerden “scholen” in 5 dorpen, waar de leiders van de omringende dorpen dan van maandag tot donderdag bij elkaar kwamen. Ger gaf les over de fundamenten van ons geloof. Er was zoveel onkunde. Velen hadden slechts 3 jaar lagere school gehad, ze konden dan enigszins lezen en voldoende rekenen om zich te weren bij de verkoop van hun landbouwproducten. Het kostte hen moeite om de Bijbel te kunnen lezen, zowel technisch als begrijpend. De lessen waren dus heel erg noodzakelijk. Na het ongeluk in 2002 van Ger, waren we een jaar gebonden aan huis vanwege de revalidatie. De voorganger van Oxamarca vroeg ons om iemand te zoeken die het geplande programma voor dat jaar kon afmaken. We vonden een bijzondere broeder, die bereid was het programma af te maken. Zo werd ons team vergroot met Josué en in de volgende jaren werkten we met verschillende teams tegelijkertijd in verschillende plaatsen

Tegenwoordig kent de Peruaanse Andes bijna overal redelijk begaanbare wegen en is het eenvoudiger reizen naar Cajamarca. 

Leidersconferentie in Cajamarca

In oktober hadden we, als jaarlijkse afsluiting van alle bijbelstudies in het binnenland, een conferentie in Cajamarca. We mochten de kerk waar wij ons geestelijk thuis hebben, lenen voor de hele week. Er is daar plaats voor logies, er zijn bij ruimtes voor een vergadering en de keuken geeft mogelijkheid om te koken voor ongeveer 40 mensen. De organisatie vergt nogal tijd en inzet, maar het is geweldig om te mogen doen. Gilmer en Marciano hadden thema’s opgegeven en Judith en Wilfredo hebben er sprekers bij gezocht. De organisatie van de keuken met 2 kokkinnen en de maaltijden waren voor mijn rekening.

Innerlijke genezing

Nerida tijdens een workshop in de conferentie.
Lita vindt het spannend voor een grote groep mannen haar
bevindingen uit te leggen over "Stille tijd met God"
Bij elkaar kwamen 30 leidinggevenden van 16 kerken naar deze conferentie. Waaronder twee vrouwen: Nérida en Lita. Dit is heel bijzonder in een machocultuur, waar meestal alleen mannen de leiding hebben. We hadden eerst twee dagen Bijbelstudie over onderwerpen die ze zelf hadden gevraagd, zoals: hoe pastorale zorg te verlenen, nederigheid in de bediening en innerlijke genezing. Er kwam veel verdriet en frustratie los, we konden persoonlijke gesprekken hebben en samen bidden. Het is niet gebruikelijk om over je gevoelens te praten, of ze zelfs maar bewust te maken, helemaal niet in de Andes cultuur! Geweld in de families, is heel gebruikelijk en vaak is de “dader” zelf slachtoffer geweest. Als iemand tot bekering komt, volgt vaak de rest van het gezin en dat maakt dat de onderlinge relaties vaak verbeteren. Al ontbreekt het wel aan ruimte voor verwerking van vroegere littekens.


Na de bijbelstudies hielden we een vergadering om het jaarprogramma te evalueren en komende projecten te bespreken. In december sturen we aan elke zondagsschool lekkernijen en speciaal materiaal, zodat Kerst een echt evangelisatiefeest voor het hele dorp wordt. 

Het werk gaat door

We zijn heel blij dat het werk wat in 2001 begonnen is, door de plaatselijke voorgangers wordt doorgezet, met eigen in- en aanvullingen. Vaak worden Bijbels gevraagd met een concordantie achterin, dat betekent dus dat ze studie van de Bijbel maken en verbanden proberen te zoeken.

Ger praat met Lute tijdens de conferentie. 
Zijn onderwijs blijft ze nog altijd bij.
Blijf bidden voor de boeren in het binnenland. Ze hebben vrijwel allemaal mobieltjes en sommigen zelfs WhatsApp en facebook, maar verder zijn er nog zo ongelooflijk veel tradities, bijgeloof en valse leringen die weerlegd moeten worden en daarom blijven de studies van groot belang.

Zolang we in de buurt wonen, mogen we gastvrij zijn voor hen die in Cajamarca voor behandelingen komen en onderdak nodig hebben en voor advies als dat nodig is. We mogen nog steeds voor velen verschil maken in hun leven. En dat geldt voor iedereen en overal!! 

woensdag 22 augustus 2018

Ger dankt God op verjaardag

In augustus vierden we de verjaardag van Ger. Hij werd 75 jaar. We hebben mensen uitgenodigd waar Ger erg op gesteld is. Samen met hen hebben we stilgestaan bij belangrijke momenten in zijn leven, en de Heer gedankt. 

We hadden een heerlijk Peruaans buffet besteld en onze patio prachtig versierd. Het was een mooi feest samen met mensen die ons leven hier verrijken. Al valt het niet altijd mee door de beperkingen die het ouder worden met zich meebrengt. 

Ruggenmerg 

Ger heeft 16 jaar geleden een beschadiging opgelopen in het ruggenmerg van zijn nek. Dit ongeluk speelt hem steeds meer parten. Ook zijn geheugen laat hem steeds meer in de steek. 

Toch kunnen we nog steeds iets betekenen voor anderen. Helaas zijn we niet meer in staat het binnenland in te trekken, maar mensen komen wel naar ons toe. We genieten van hun verhalen en kunnen hen bemoedigen. 

Adviezen 

Op Gers verjaardag waren de voorgangers van Oxamarca en Sucre met hun vrouwen aanwezig en vertelden over de invloed van Ger op hun leven door zijn preken, bijbelstudies en adviezen. 

Gilmer haalde herinneringen op over de eerste reis die hij met Ger maakte. We waren toen nog niet zo lang in het binnenland van Cajamarca werkzaam. Ger paste zich altijd goed aan: aan de gewoontes, aan het eten en de omstandigheden van koude nachten. Hij sliep tussen de cavia’s en vlooien, betrad onbegaanbare paden, liep urenlang om afgelegen dorpjes te bereiken en reisde geregeld per paard. Dit alles om het evangelie te brengen en leiders te trainen in de Bijbelse waarheden. 

Volwassen 

Marciano vertelde dat hij van Ger geleerd had om de Bijbel grondig te bestuderen en dat geeft hij weer door bij lokale conferenties die gehouden worden in de verschillende buitenposten van beide kerken. Zowel Gilmer als Marciano zijn volwassen mannen geworden die niet van hun stuk te krijgen zijn als het gaat om gezond Bijbels onderwijs. 

Ger kan helaas niet meer preken, maar hij kan genieten van de warmte en aandacht die de mensen hem geven. We ervaren dat God trouw is. Het zijn Zijn gunstbewijzen dat we niet omgekomen zijn. 


PERSOONLIJK

Splitsen 

Ik, Froukje, ben assistent-leider bij een bijbelgroep voor vrouwen. Naast enkele vrouwen uit onze kerk, komen er regelmatig vrouwen die door anderen zijn meegenomen. Het is interessant hoe een aantal steeds nieuwsgieriger wordt naar God. 

Voor vrouwen die al langer christen zijn, is het een uitdaging andere vrouwen uit te nodigen. Toch gebeurt het. We hebben intussen de groep moeten splitsen zodat persoonlijke gesprekken kunnen blijven plaatsvinden. De bijbelgroep blijft maar groeien. Ik geniet heel erg van deze samenkomsten.


Gebedspunten 

· Bid voor onze gezondheid. Bid ook voor wijsheid in beslissingen die we in de toekomst moeten nemen. 
· Bid voor de lokale verkiezingen in oktober. Er is veel onrust en onzekerheid in Peru door grote corruptieschandalen in de politiek. 
· We danken voor de voortgang van het werk in het binnenland. 
· We zijn dankbaar voor verschillende projecten zoals het basispakket voor schoolgaande kinderen. Dit is alleen mogelijk met uw steun. Blijft u helpen? 


Vriendjespolitiek 

Er zijn telefoongesprekken opgenomen en publiek gemaakt van de hoge magistratuur van justitie. Rechters die vonnissen hebben gemanipuleerd, anderen die zich op hoog niveau schuldig hebben gemaakt aan vriendjespolitiek. Het volk heeft nu een enorm wantrouwen tegen justitie, maar ook het vertrouwen in elkaar lijkt een deuk te hebben opgelopen. 







woensdag 24 januari 2018

Een kerststal van wc-rollen


In december hielpen we mee met de kerstviering van twaalf dorpen in de binnenlanden. De afgelopen jaren is het aantal zondagsscholen in dit gebied flink gestegen. In 2001 konden kinderen naar 2 zondagsscholen. Inmiddels is het aantal gestegen naar 13 groepen. We geven de leiding geregeld onderwijs en bieden ze lesmateriaal.

De leiders van de zondagsscholen kregen begin december een laatste training. Samen bedachten we een aantrekkelijk programma tijdens Kerst. Omdat in de binnenlanden van Peru weinig winkels zijn om materiaal te kopen voor bijvoorbeeld knutselwerk, moeten we creatief zijn. Een van de leiders van de training, Alicia, bedacht een kerststal van wc-rollen. En dan te bedenken dat zelfs wc-rollen niet altijd beschikbaar zijn in de binnenlanden. 

Vriendjes
De kinderen van de zondagsscholen nemen geregeld vriendjes mee. Ook met Kerst. Daarop besluiten de ouders vaak om een kijkje te komen nemen in de kerk. In deze dorpen is normaalgesproken geen aandacht voor Kerst, dus dat maakt mensen extra nieuwsgierig. 

Al die leiders van al die kleine kerken brengen die dagen de liefdevolle boodschap van Jezus. Ze vertellen over Gods liefde voor deze wereld, en dat Hij Zijn Zoon naar de aarde stuurde om ons voor altijd te redden.

Dit jaar hebben meer dan driehonderd kinderen een cadeau gekregen en waren bijna 450 volwassenen in die twaalf kerken aanwezig om de geboorte van Christus te vieren.

Rug
De cadeaus voor al die kinderen worden bij ons in Cajamarca opgehaald. Sommige kerken werken samen, en huren een busje om de pakketten te kunnen vervoeren. Andere nemen de pakketten mee op hun rug. ’s Nachts rijdt een melkbuswagen van Cajamarca naar de dorpjes en dan liften ze vaak mee.
Als de mensen ons bezoeken, praten we natuurlijk even bij. We maken direct van de gelegenheid gebruik om afspraken te maken over projecten die volgend jaar in de planning staan. Op deze manier blijven we steeds betrokken bij de kerken die al vele jaren onderwijs van ons krijgen. Op hun beurt geven zij hun kennis weer door. Wij horen geregeld dat ze zelf nu ook conferenties organiseren. Een mooie ontwikkeling.






PERSOONLIJK

Behandeltafel
Het huis dat we huren heeft een groot overdekt terras waar we veel gebruik van maken. Toen onze kleindochter Esther in januari jarig was, regende het. Gelukkig konden we het verjaardagsfeest, dankzij de patio, toch thuis met alle genodigden vieren. De behandeltafel van Ger, uit de tijd dat hij fysiotherapie kreeg na een ongeluk in 2002, wordt nog geregeld gebruikt. Op de verjaardag van Esther diende het als knutseltafel. Op dezelfde manier hebben we ook de eerste verjaardag van de jongste zoon van onze hulp Lucy gevierd. Hetzelfde terras wordt ook gebruikt om de pakketten voor Kerst klaar te maken en straks weer voor alle schoolpakketten, die we per dorp samenstellen.

Paus
Als ik dit schrijf is de paus net geland in Peru. Zijn bezoek is grondig voorbereid. Hij bezoekt drie plaatsen en gaat in een mis voor. Dit zal in Trujillo zijn, een stad aan de noordkust, zes uur rijden vanaf hier. Er zijn ongeveer negentig beelden en voorwerpen naar Trujillo gebracht. Deze attributen worden door de mensen vereerd. De paus zal ze daar zegenen, en dan komen ze weer terug. Het geeft een goed beeld van de afgoderij en het bijgeloof in Peru.


Dank- en gebedspunten
Dank God dat we nog steeds contact hebben met de mensen in het binnenland. We zijn dankbaar dat we hier in Cajamarca een plek hebben waar mensen uit de binnenlanden voor geestelijke steun kunnen aankloppen. Wilt u bidden voor kracht en gezondheid? Ouderdom komt met gebreken. Het is fijn dat we ons in Peru thuis voelen en dat we nog steeds iets kunnen betekenen voor de mensen om ons heen.


donderdag 9 november 2017

Tiende leidersconferentie in Cajamarca

Deelnemers aan de conferentie
Elk jaar in oktober hebben we de laatste vergadering van het jaar met de leiders van alle kerkjes van het binnenland. Daarin evalueren we de uitvoer van de jaarplanning, die we samen met hen in april hebben gemakt, zoals: onderlinge bezoeken, Bijbelstudies, hulpprogramma´s en conferenties. Dit keer hadden de mensen gevraagd om die laatste vergadering in Cajamarca stad te doen. We mogen dan van de faciliteiten van onze kerk gebruik maken voor de bereiding van eten en onderkomen. 

Praktische workshops in groepen uitwerken
Het was alweer al weer ruim drie jaar geleden dat we op deze manier bij elkaar kwamen. Alle buitenposten van Sucre en Oxamarca kwamen ook mee, waardoor we bijna 50 mensen hadden die aanwezig waren. Ze hebben zichtbaar met veel interesse geluisterd naar de boeiende onderwerpen als: pastorale ethiek, hoe bereid ik een preek voor met behulp van een studiebijbel, eigenschappen van een goede leider, enz. Bij de onderwerpen had Judith een workshop voorbereid, zodat de mensen in groepjes de thema’s praktisch konden uitwerken. Het is mooi en ontroerend te zien hoe wordt samengewerkt en vooral hoe de mensen anders denken. Het kost ze best veel inspanning om zich zo lang te concentreren, omdat ze normaal gesproken vooral buiten op het land werken.

Lucy(links) en Melchora(rechts) als superteam van de keuken
Mijn, Froukjes, taak is de organisatie van de keuken en zorgen voor betaalbaar werkmateriaal als Bijbels, Studieboeken en zangboekjes. De mensen hadden producten van eigen land meegebracht en ons geweldig kookteam heeft daar voedzame maaltijden van gekookt met recepten die net even anders waren dan wat ze gewend zijn. Vooral groentes zijn in hun dagelijks eten afwezig. 

Samen met Ger op de foto
Ger en ik zijn elke dag voor de middag geweest en we hebben genoten van hernieuwde contacten. Ook de mensen genoten ervan om Ger weer te zien en even met hem te praten. Reizen is voor hem niet meer mogelijk, dus dit was een geweldige gelegenheid om de mensen te ontmoeten.



PERSOONLIJK NIEUWS

Doordat Judith en Wilfredo nabij wonen, mogen we van dichtbij meeleven met onze kleindochters hier. Het is bijvoorbeeld fijn om een bijzondere uitvoering van de klas van Esther met haar in de hoofdrol mee te kunnen maken en Christina steeds meer woordjes te horen spreken. We kunnen ook bijspringen waar nodig, als Christina extra zorg nodig heeft door haar kwetsbare gezondheid.
Esther en Froukje na haar optreden van school.