Een droom voor Perú

In 1983 vertrokken Ger en Froukje Prakken als zendelingen naar Peru. Maar al snel sloeg de twijfel toe. Tot God ingreep. 

In maart 1983, 36 jaar geleden, vertrokken we met vijf kinderen tussen 1 en 7 jaar naar Peru. Als zendelingen. Weloverwogen. Een Zweedse zendeling had ons uitgenodigd mee te helpen in een kerk in Huancayo, een grotere stad midden in het Andesgebergte. Ger had na 21 jaar als chemisch analist bij Philips ontslag genomen. We stuurden boeken, speelgoed, huisraad enzovoort per boot naar de andere kant van de wereld. Toen begon het avontuur. 

Links naar rechts: Karel Offers, 

Brita en Per Anderas (Zweedse zendelingen), 

Henk Blankenspoor, ik en Ger Prakken in juli 1984.

Veel pakte anders uit dan verwacht. Onze visa waren niet aangevraagd. En de zeevracht is nooit aangekomen. De zendelingen die ons hadden uitgenodigd, hadden geen werkplan gemaakt. En toen wij er eenmaal waren, vertrokken zij meteen voor een jaar naar Zweden. We stonden er vrijwel alleen voor. Even bellen, mailen of whatsappen naar huis kon nog niet. Contact verliep schriftelijk en het duurde vaak een maand voor een brief aankwam. Als die al aankwam. 

Ger begon te twijfelen aan onze beslissing. Toen nodigde iemand uit het binnenland hem uit mee te gaan naar zijn dorp El Balcon, een dag met de bus en twee dagen lopen. Ger dacht: dan doe ik dit nog en dan maar weer terug naar Nederland. 

Laag land 

Kees en Fieke Goedhart met ons gezin in Huancayo, 1985.

De kerk in El Balcon was slecht onderhouden. Het dak lekte als een zeef. Het bleek dat er een ‘voorganger’ in de buurt woonde die – volgens hemzelf – de bediening had tienden te innen van omliggende kerkjes. Ook haalde hij de eerstelingen van het vee en de oogst op. Hij haalde teksten uit de Bijbel om aan te tonen dat de tienden en eerstelingen hem toekwamen. Hij was een paar jaar op een bijbelschool geweest, dus hij zou wel gelijk hebben. 

Toen Ger vanuit de Bijbel aantoonde dat die zaken toch anders lagen, vertelden ze hem het volgende verhaal. 

In november had een jonge broeder van El Balcon een droom gehad, waarin God hem vertelde dat er iemand zou komen die hun onderwijs zou geven over de tienden. Het zou iemand uit een ‘laag land’ zijn. Hij ging met dit verhaal naar zijn voorganger, die een oude atlas had. Samen kwamen ze tot de conclusie dat het Nederland moest zijn, lage landen in het Spaans. Vandaar de uitnodiging toen zij in het Bijbelinstituut in Huancayo hoorden van de komst van een zendeling uit Nederland. 

Ger stond perplex. God had deze reis al voorbereid, toen wij nog in Nederland waren. 

Kees Goedhart en Ger in de kerk 

Casa de Oracion in Huancayo, 1985

We hebben met veel liefde en toewijding de kerk in Huancayo negen jaar mogen dienen. Toen we door het Lichtend Pad werden bedreigd, konden we geestelijk en praktisch terugvallen op ons thuisfront in Nederland. Broeder Kees, als voorzitter, is toen samen met twee voorgangers van ondersteunende gemeentes gaan bidden en de wil van God gaan zoeken om ons raad te geven. Wij konden de beslissing zelf niet nemen, vanwege onze betrokkenheid met de mensen van onze kerk. De zending kan niet zonder de gemeente, niet alleen financieel, maar vooral ook geestelijk.

Overlijden van Ger 

Kees Goedhart spreekt en Ger vertaalt 

in Huancayo, 1985.

Op 7 februari overleed Ger vrij plotseling door een longontsteking met complicaties. Mijn wereld staat nu op z’n kop. We hadden gedacht begin volgend jaar terug te gaan naar Eindhoven, vanwaar we eind 2000 waren uitgezonden. Maar ik ben dus nu al terug, in m’n eentje. Ik hoop wel regelmatig voor een paar maanden naar Peru te reizen. Half mei ga ik in Cajamarca verschillende zaken overdragen en afsluiten. Vrijwel meteen na aankomst zullen we een herdenkingsdienst houden. Juist voor de mensen in Peru is het verlies van Ger een enorme schok geweest. 

Gebedspunten

Identiteitsbewijs van Ger in Peru, 1983

• Bid voor kracht om in Peru de mensen te bemoedigen. Ger wordt het meest geëerd door voort te gaan op weg naar volwassenheid in hun geestelijk leven.
• Bid dat de overgang van Peru naar Nederland draaglijk zal zijn. Het is een enorme cultuurschok, waar ik nu alleen doorheen moet.
• Bid dat God steeds zal laten merken dat Hij de controle over mijn leven niet verliest. Ik heb Hem meer dan ooit nodig.

Groeten uit Huancayo, 1985.

Culto de agradecimiento

Vandaag hebben we een dankdienst gehad voor het leven van mijn vader. We missen zijn lach, we zouden hem een knuffel willen geven, maar bovenal hebben we vrede en zijn we dankbaar voor wie hij voor ons was.

Heel hartelijk dank voor alle berichtjes op Facebook, whatsapp, e-mails, kaartjes, telefoontjes en voor degenen die er vandaag in de dienst bij waren. We voelen ons gedragen en omarmd. Graag deel ik nog de tekst uit Filippenzen die ik vandaag in de dienst voorlas: “Leven betekent voor mij: leven voor Christus. Maar als ik sterf, betekent dat voor mij nog iets veel beters. Want dan ben ik bij de Heer. “

Hoy hemos tenido un culto de agradecimiento por la vida de mi papi. Extrañamos su sonrisa, nos gustaría darle un abrazo, pero sobre todo tenemos paz y estamos agradecidos por quien fue para nosotros.

Muchas gracias por todos los mensajes en Facebook, WhatsApp, correos electrónicos, tarjetas, llamadas telefónicas y por aquellos que estuvieron presentes en el culto de hoy. Nos sentimos apoyados y amados. Me gustaría compartir el versículo de Filipenses que leí hoy en el servicio: "La vida significa para mí: la vida para Cristo. Pero si muero, eso significa algo mucho mejor para mí. Porque entonces estoy con el Señor. "

 

Dankdienst voor het leven van Ger Prakken

Een paar dagen nadat we samen aankwamen in Nederland werd mijn vader Ger Prakken erg ziek. Heel zijn immuunsysteem werd aangetast en ook al leek hij eerst beter te worden, werd het al snel weer erger. 

Donderdag 7 februari is hij naar de Heer gegaan, waar hij zo veel van hield. Ook al hebben wij verdriet en een groot gemis: onze wijze, grappige papa en liefdevolle opa; weten we dat er feest is in de hemel. We voelen vreugde omdat hij geen enkele lichamelijke beperking meer heeft en God ons ieder moment met Zijn vrede, die alle verstand te boven gaat, omringt en troost.

Wat zijn Gods wijsheid en kennis toch onbegrijpelijk groot! Wat is het moeilijk om zijn plannen te begrijpen en zijn daden uit te leggen! Maar alle dingen komen van God, bestaan door God en zijn voor God. Voor Hem is alle eer voor altijd en eeuwig! Amen! Zo is het! Romeinen 11:33,36

Als je wil komen: de dankdienst voor zijn leven (en nalatenschap) zal VRIJDAG 13.00 uur 15 FEBRUARI in Geloofsgemeenschap Luctor et Emergo te Oldebroek zijn. Vanaf 12.00 uur kunt u afscheid van hem nemen op dezelfde locatie. De officiële (digitale) kaart zullen we nog sturen, maar zo kan het vast in de agenda, als jullie dit graag willen bijwonen.

Culto de agradecimiento por la vida de Ger Prakken

Unos días después de llegar juntos a Holanda, mi padre Ger Prakken se enfermó gravemente. Todo su sistema inmunológico se vio afectado y, aunque parecía mejorar primero, pronto empeoró. El jueves 7 de febrero, él fue al Señor, a quien tanto amaba. Aunque tenemos tristeza y sentimos una gran pérdida: nuestro sabio y divertido papá y nuestro abuelo amoroso; sabemos que hay fiesta en el cielo. Sentimos gozo porque ya no tiene ninguna limitación física y Dios nos rodea y nos consuela en cada momento con Su paz, que sobrepasa todo entendimiento.

¡Qué increíblemente grande es la sabiduría y el conocimiento de Dios! ¡Qué difícil es entender sus planes y explicar sus obras! Pero todas las cosas vienen de Dios, existen a través de Dios y son para Dios. ¡Para Él es todo honor por los siglos de los siglos! Amén Romanos 11: 33.36.

Si quieres venir: el servicio de gratitud por la vida de Ger (y las huellas que dejó) será el Viernes 15 de Febrero a las 13.00 en Geloofsgemeenschap Luctor et Emergo en Oldebroek. Desde las 12.00 puede despedirse de el en el mismo lugar. Enviaremos una tarjeta oficial (digital), pero ya puede ver la agenda si desea asistir.

Ismaël bezwijkt onder occult bijgeloof

Ismaël was heel verlegen. Velen noemden hem ‘de witte’. Hij had altijd een hoed op met een brede rand ter bescherming van de zon. Zijn huid en haar kleurde wit omdat hij een albino was. Trouw diende hij God. Het zou wegens occult bijgeloof echter niet goed met hem aflopen. 

Ismael - links onderaan - tijdens een 
vergadering met de kerkleiders in Sucre.

In de loop der jaren hebben we een goede relatie met Ismaël opgebouwd. Toen hij ouder werd en naar de middelbare school ging, kreeg hij van ons een beurs. Hij was een van de beste leerlingen van zijn klas. 

Meer verantwoordelijkheden 

Ismaël kwam trouw op de jeugdweekenden van zendelingen Wilfredo en Judith. Judith is onze dochter. Hij groeide op tot een geestelijk wijze jonge man, en kreeg steeds meer verantwoordelijkheden in de kerk. Gilmer, de voorganger van Oxamarca, hoopte dat Ismaël de leiding over een eetzaal voor middelbare scholieren zou kunnen overnemen. Die viel onder de verantwoordelijkheid van de kerk. Het liep anders. 

Ismael en zijn vader Eleuterio in 2009, toen hij
een beurs kreeg voor de middelbare school.

Kortgeleden stierf Ismaëls grootvader. Zijn moeder kwam naar de begrafenis en dit was een emotionele schok voor Ismaël. Hij had zijn moeder al jaren niet gezien. In diezelfde periode klaagde Ismaël over erge hoofdpijn. Er werd gedacht dat het door die ontmoeting kwam. Totdat hij in paniek raakte en vreemd gedrag begon te vertonen. 

Touwen 

Een paar ooms, geen christen, bonden hem met touwen vast, totdat Gilmer hem vond en eiste dat hij losgemaakt zou worden. Gilmer belde ons op om een afspraak te maken met de neuroloog. Ismaël zou naar Cajamarca worden gebracht. 

Ismael kwam naar de leidersconferentie in Cajamarca.
De reis was voor hem een groot obstakel.
Ver weg en altijd wagenziek. Maar toch wilde hij erbij zijn. 

Ismaëls ooms brachten hem naar Cajamarca, maar niet naar het regionale ziekenhuis. Via een particuliere kliniek werd hij weer naar huis gestuurd. Zijn familie besloot Ismaël toen naar een tovenaar te brengen. Gilmer probeerde contact te leggen, maar de familie stond dit niet toe. 

Zwarte dieren 

Toen Ismaëls conditie niet verbeterde werd hij naar een sekte gebracht, waar ze tegen betaling bidden voor zieken en offers worden gebracht van zwarte dieren. Ismaël werd steeds zieker. Uiteindelijk stierf hij binnen drie weken op 22-jarige leeftijd. 

Evaluerend met de neuroloog, vermoedt de arts dat bij tijdige behandeling dit leven gespaard had kunnen worden. Nu legde de ongelovige familie de oorzaak bij té veel in de Bijbel lezen. Of dat de zielen van overleden mensen in Ismaël gevaren waren. Er valt in dit land nog veel te winnen. 

Gebedspunten

• Door de ziekte van Ger konden wij niet bij de zendelingenconferentie van Z+G zijn. We hebben dat heel erg gemist. Bid alsjeblieft voor wijsheid welk traject we moeten volgen voor de opvang voor Ger. 
• Bid voor de mensen in Peru die enorm betrokken bij ons zijn en zich nu machteloos voelen doordat Ger is opgenomen in het ziekenhuis. 

Ger is ziek

Een paar dagen na onze aankomst in Nederland is Ger ziek geworden. Hij heeft een zware longontsteking gekregen, met daarbij griep en nog een paar andere complicaties. Als ik dit schrijf ligt hij voor de tweede week in het ziekenhuis. De griep is voorbij en ook de longontsteking is redelijk genezen, maar lichamelijk en mentaal heeft hij een grote klap gehad. 

Een aantal jaren geleden is bij Ger alzheimer geconstateerd en met familie lukte het tot nu toe aardig om voor hem te zorgen. We kunnen nu nog niet overzien wat de consequenties zijn. De ziekte geeft hem onrust en daarom waken onze kinderen om de beurt dag en nacht bij hem.

Het werk met de kerken van de Andes gaat door.

Toen we in 2001 in het binnenland van Cajamarca begonnen met het trainen van leiders van kleine evangelische kerken, trokken we daar vaak ter paard naar toe. Vaak moesten we de Jeep in een dorpje bij een christenfamilie laten staan en verder reizen met paard of muilezel, soms 3-4 uur berg op en berg af. 

Josue bezoekt nu nog steeds de verschillende kerkjes
van Sucre en Oxamarca

We organiseerden “scholen” in 5 dorpen, waar de leiders van de omringende dorpen dan van maandag tot donderdag bij elkaar kwamen. Ger gaf les over de fundamenten van ons geloof. Er was zoveel onkunde. Velen hadden slechts 3 jaar lagere school gehad, ze konden dan enigszins lezen en voldoende rekenen om zich te weren bij de verkoop van hun landbouwproducten. Het kostte hen moeite om de Bijbel te kunnen lezen, zowel technisch als begrijpend. De lessen waren dus heel erg noodzakelijk. Na het ongeluk in 2002 van Ger, waren we een jaar gebonden aan huis vanwege de revalidatie. De voorganger van Oxamarca vroeg ons om iemand te zoeken die het geplande programma voor dat jaar kon afmaken. We vonden een bijzondere broeder, die bereid was het programma af te maken. Zo werd ons team vergroot met Josué en in de volgende jaren werkten we met verschillende teams tegelijkertijd in verschillende plaatsen

Tegenwoordig kent de Peruaanse Andes bijna overal redelijk begaanbare wegen en is het eenvoudiger reizen naar Cajamarca. 

Leidersconferentie in Cajamarca

In oktober hadden we, als jaarlijkse afsluiting van alle bijbelstudies in het binnenland, een conferentie in Cajamarca. We mochten de kerk waar wij ons geestelijk thuis hebben, lenen voor de hele week. Er is daar plaats voor logies, er zijn bij ruimtes voor een vergadering en de keuken geeft mogelijkheid om te koken voor ongeveer 40 mensen. De organisatie vergt nogal tijd en inzet, maar het is geweldig om te mogen doen. Gilmer en Marciano hadden thema’s opgegeven en Judith en Wilfredo hebben er sprekers bij gezocht. De organisatie van de keuken met 2 kokkinnen en de maaltijden waren voor mijn rekening.

Innerlijke genezing

Nerida tijdens een workshop in de conferentie.

Lita vindt het spannend voor een grote groep mannen haar
bevindingen uit te leggen over "Stille tijd met God"

Bij elkaar kwamen 30 leidinggevenden van 16 kerken naar deze conferentie. Waaronder twee vrouwen: Nérida en Lita. Dit is heel bijzonder in een machocultuur, waar meestal alleen mannen de leiding hebben. We hadden eerst twee dagen Bijbelstudie over onderwerpen die ze zelf hadden gevraagd, zoals: hoe pastorale zorg te verlenen, nederigheid in de bediening en innerlijke genezing. Er kwam veel verdriet en frustratie los, we konden persoonlijke gesprekken hebben en samen bidden. Het is niet gebruikelijk om over je gevoelens te praten, of ze zelfs maar bewust te maken, helemaal niet in de Andes cultuur! Geweld in de families, is heel gebruikelijk en vaak is de “dader” zelf slachtoffer geweest. Als iemand tot bekering komt, volgt vaak de rest van het gezin en dat maakt dat de onderlinge relaties vaak verbeteren. Al ontbreekt het wel aan ruimte voor verwerking van vroegere littekens.

Na de bijbelstudies hielden we een vergadering om het jaarprogramma te evalueren en komende projecten te bespreken. In december sturen we aan elke zondagsschool lekkernijen en speciaal materiaal, zodat Kerst een echt evangelisatiefeest voor het hele dorp wordt. 

Het werk gaat door

We zijn heel blij dat het werk wat in 2001 begonnen is, door de plaatselijke voorgangers wordt doorgezet, met eigen in- en aanvullingen. Vaak worden Bijbels gevraagd met een concordantie achterin, dat betekent dus dat ze studie van de Bijbel maken en verbanden proberen te zoeken.

Ger praat met Lute tijdens de conferentie. 

Zijn onderwijs blijft ze nog altijd bij.

Blijf bidden voor de boeren in het binnenland. Ze hebben vrijwel allemaal mobieltjes en sommigen zelfs WhatsApp en facebook, maar verder zijn er nog zo ongelooflijk veel tradities, bijgeloof en valse leringen die weerlegd moeten worden en daarom blijven de studies van groot belang.

Zolang we in de buurt wonen, mogen we gastvrij zijn voor hen die in Cajamarca voor behandelingen komen en onderdak nodig hebben en voor advies als dat nodig is. We mogen nog steeds voor velen verschil maken in hun leven. En dat geldt voor iedereen en overal!! 

Ger dankt God op verjaardag

In augustus vierden we de verjaardag van Ger. Hij werd 75 jaar. We hebben mensen uitgenodigd waar Ger erg op gesteld is. Samen met hen hebben we stilgestaan bij belangrijke momenten in zijn leven, en de Heer gedankt. 

We hadden een heerlijk Peruaans buffet besteld en onze patio prachtig versierd. Het was een mooi feest samen met mensen die ons leven hier verrijken. Al valt het niet altijd mee door de beperkingen die het ouder worden met zich meebrengt. 

Ruggenmerg 

Ger heeft 16 jaar geleden een beschadiging opgelopen in het ruggenmerg van zijn nek. Dit ongeluk speelt hem steeds meer parten. Ook zijn geheugen laat hem steeds meer in de steek. 

Toch kunnen we nog steeds iets betekenen voor anderen. Helaas zijn we niet meer in staat het binnenland in te trekken, maar mensen komen wel naar ons toe. We genieten van hun verhalen en kunnen hen bemoedigen. 

Adviezen 

Op Gers verjaardag waren de voorgangers van Oxamarca en Sucre met hun vrouwen aanwezig en vertelden over de invloed van Ger op hun leven door zijn preken, bijbelstudies en adviezen. 

Gilmer haalde herinneringen op over de eerste reis die hij met Ger maakte. We waren toen nog niet zo lang in het binnenland van Cajamarca werkzaam. Ger paste zich altijd goed aan: aan de gewoontes, aan het eten en de omstandigheden van koude nachten. Hij sliep tussen de cavia’s en vlooien, betrad onbegaanbare paden, liep urenlang om afgelegen dorpjes te bereiken en reisde geregeld per paard. Dit alles om het evangelie te brengen en leiders te trainen in de Bijbelse waarheden. 

Volwassen 

Marciano vertelde dat hij van Ger geleerd had om de Bijbel grondig te bestuderen en dat geeft hij weer door bij lokale conferenties die gehouden worden in de verschillende buitenposten van beide kerken. Zowel Gilmer als Marciano zijn volwassen mannen geworden die niet van hun stuk te krijgen zijn als het gaat om gezond Bijbels onderwijs. 

Ger kan helaas niet meer preken, maar hij kan genieten van de warmte en aandacht die de mensen hem geven. We ervaren dat God trouw is. Het zijn Zijn gunstbewijzen dat we niet omgekomen zijn. 

PERSOONLIJK

Splitsen 

Ik, Froukje, ben assistent-leider bij een bijbelgroep voor vrouwen. Naast enkele vrouwen uit onze kerk, komen er regelmatig vrouwen die door anderen zijn meegenomen. Het is interessant hoe een aantal steeds nieuwsgieriger wordt naar God. 

Voor vrouwen die al langer christen zijn, is het een uitdaging andere vrouwen uit te nodigen. Toch gebeurt het. We hebben intussen de groep moeten splitsen zodat persoonlijke gesprekken kunnen blijven plaatsvinden. De bijbelgroep blijft maar groeien. Ik geniet heel erg van deze samenkomsten.

Gebedspunten 

· Bid voor onze gezondheid. Bid ook voor wijsheid in beslissingen die we in de toekomst moeten nemen. 

· Bid voor de lokale verkiezingen in oktober. Er is veel onrust en onzekerheid in Peru door grote corruptieschandalen in de politiek. 

· We danken voor de voortgang van het werk in het binnenland. 

· We zijn dankbaar voor verschillende projecten zoals het basispakket voor schoolgaande kinderen. Dit is alleen mogelijk met uw steun. Blijft u helpen? 

Vriendjespolitiek 

Er zijn telefoongesprekken opgenomen en publiek gemaakt van de hoge magistratuur van justitie. Rechters die vonnissen hebben gemanipuleerd, anderen die zich op hoog niveau schuldig hebben gemaakt aan vriendjespolitiek. Het volk heeft nu een enorm wantrouwen tegen justitie, maar ook het vertrouwen in elkaar lijkt een deuk te hebben opgelopen.