Het eerste jeugdweekend in Oxamarca

Het was een hele belevenis om met de nieuwe auto naar Oxamarca te reizen. Het zijn slechts 130 km, maar voorheen deden we er 7 uur over. Met verbeterde wegen en een auto die beter veert, minder “tank” is dan de aangepaste Jeep, konden we de reis in 4 ½ uur rijden.

De eerste activiteit van dit seizoen was een jeugdweekend. Er waren 49 jongelui bij elkaar gekomen. De meesten 14 en 15 jaar oud, met uitschieters naar boven en naar onder. De meesten zijn leerlingen van een middelbare school. Ze kwamen van verschillende plaatsen, soms 2 uur lopen voordat ze in Oxamarca aankwamen.

De weg van Celendín, de dichtsbijzijnde grotere plaats, naar Oxamarca is geweldig mooi; dat wil zeggen: het landschap. Je daalt eerst af naar een rivier, waar de temperatuur subtropisch is en daarna stijgt en kronkelt de weg weer naar boven tot je over een bergkam komt en ineens het dorp Oxamarca ziet liggen. Oxamarca ligt op een hoogte van 2900m. boven zeeniveau, iets hoger dan Cajamarca-stad. Als de zon schijnt is het een prettig klimaat, maar nu heeft het geregend vanaf vrijdagavond tot zondagmorgen. Iedereen liep met truien en jassen aan, die wegens de mist ook vochtig werden.

Judith had het programma georganiseerd. Er is altijd veel voorbereiding nodig en we zijn heel erg blij dat zij dat allemaal doet samen met Wilfredo. Het programma moet ook hier afwisselend zijn. In Nederland moet er heel veel uit de kast gehaald worden, willen jonge mensen geboeid of vermaakt worden. Hier is het voor de jongelui in de campo (binnenland) een belevenis om een paar dagen samen op te trekken, groepsdynamieken te doen en spelletjes.

Ger en Wilfredo hebben samen met Gilmer, de voorganger van Oxamarca, de studies verzorgd. Het thema van de jeugdweekenden dit jaar is “Retroceder nunca, rendirse jamás”. Letterlijk vertaald: “terugkeren nooit, opgeven nimmer”. Het is een bekende kreet, die ook o.a. op vrachtwagens wordt geschreven. Het doet wat als Judith zegt: “Retroceder nunca, rendirse........?” en de hele club antwoordt luid: “JAMÁS!!!!”

Van de groep waren er 22 vorig jaar ook bij en het is heel leuk om dat te merken in o.a. de betrokkenheid. De aandacht was goed en op verschillende manieren werd dat gestimuleerd. We zien dat de jongeren groeien in hun geloof. Sinds vorig jaar is er ook in Oxamarca een groep jongelui die wekelijks bij elkaar komt. Ze doen bijbelstudie en ook spelletjes met een bedoeling, d.w.z. thema´s als communicatie of relaties worden met spelletjes duidelijk gemaakt. Gewoonlijk zijn de jonge mensen van de campo erg verlegen, maar juist door die spelletjes komen ze wat los en krijg je ook antwoorden als er vragen worden gesteld tijdens de studies.

De campo is een volkomen andere wereld dan de stad, toch is ook dáár de ontwikkeling niet buiten te sluiten, want zodra er electriciteit komt, halen de families de TV onder hun bed vandaan, die ze daar voor die gelegenheid al hadden bewaard, en kunnen ze op een paar kanalen contact krijgen met de buitenwereld. Het is niet altijd positief, wat ze dan te zien krijgen. Behalve nieuws wat meestal alleen nationaal nieuws is, komen er per dag zo’n 5 soaps per zender voorbij waar de liefde bezongen wordt en zonder enig criterium wordt gepresenteerd. Onder het mom van liefde is alles mogelijk, overspel, ontrouw, moord, bedrog, enz. In de programma’s van de jeugdweekenden proberen we aan te sluiten bij de belevingswereld van de jongelui en hen uit te dagen om andere wegen te gaan dan ze om hen heen zien. Het verslag van het afgelopen jeugdweekend en mooie foto´s hiervan, kun je op de website van Wilfredo&Judith lezen: http://www.judithprakken.blogspot.com/

Een bijkomend aspect zijn de ontmoetingen die we dan na lange tijd hebben met de ouderen van de kerk van Oxamarca. Het sociale leven is op straat, dus als ik, Froukje, even naar de markt ga om wat fruit voor onderweg te kopen, kom ik steeds volwassenen uit de kerk tegen en met iedereen moet even een praatje gemaakt worden. Snel willen ze even vertellen hoe het gaat, wat hun problemen zijn en vragen ze gebed voor concrete zaken. Elke keer zijn we weer blij hen te zien, te kunnen bemoedigen en te horen hoe het gaat. Sommigen willen graag en Bijbel kopen of een zangbundel, dus we nemen altijd een tas vol spullen mee naar de campo, er is immers geen bijbelwinkel in het dorp.

Ook zijn er altijd wel ouderen die niet meer goed kunnen lezen en dan kunnen we hen helpen met een leesbril die we in Nederland goedkoop hebben kunnen vinden. Vooral als ze al heel lang niet meer konden lezen, zijn ze enorm blij weer te kunnen zien wat er in de Bijbel staat. Veel ander leesmateriaal is er niet... Ondanks dat de bijbel vaak moeilijk te begrijpen is voor de mensen, vanwege hun geringe opleiding, vaak hooguit 3 jaar lagere school, en de moeilijk ouderwetse taal, merken we dat de kracht van het Woord van God enorm is. God heeft en heel speciale manier van omgaan met mensen van de campo en wij mogen daar getuige van zijn: Een enorm voorrecht!!!!

No Retreat, No Surrender!

Door http://www.judithprakken.blogspot.com/

No Retreat, No Surrender! (geen weg terug, geen capitulatie): dit is het centrale thema tijdens de jeugdweekenden van dit jaar. Deze weekenden zijn enorm motiverend voor de jongeren, omdat ze in het binnenland te weinig werkmateriaal en informatie bij de hand hebben. De meeste plaatsen hebben geen boekhandel of Internet in het dorp en soms zelfs geen electriciteitsaansluiting. Toch zien we vaak dat, na de geweldige tijd samen, het wegebt en ze vaak niet meer regelmatig samenkomen om elkaar te bemoedigen. Vandaar dit thema: geef niet op, ga door!

Afgelopen weekend hebben we het eerste tiener- en jeugdweekend van het jaar gehad met 49 jongeren van Oxamarca en omstreken: 22 die al een paar jaar meedoen - waarbij we ze bijna letterlijk zien groeien - en 27 die dit jaar voor het eerst aan zo´n activiteit deelnamen! Een hele uitdaging voor ons, vooral omdat de jongeren van het binnenland gesloten zijn en niet gewend zijn feedback te geven of zelf aan workshops deel te nemen.

Het programma was volgeladen, maar erg afwisselend. Het is voor hen ook best intensief, omdat ze ook op school niet gestimuleerd worden zelf na te denken, of om de hele dag de aandacht erbij te houden. Ik, Judith, ben verantwoordelijk voor de programmering, zorgen dat alles op tijd gebeurt, dat iedereen erbij is, dat de materialen compleet zijn, enz. Verder ook voor het ontspanningsgedeelte dat weer aansluit op het algemene thema van het weekend en een praktische workshop om zelf met een bepaald thema aan de slag te gaan, de Bijbel onderzoekend. Wilfredo en mijn vader, Ger, zijn verantwoordelijk voor de Bijbelstudies, die gerelateerd aan het centrale thema worden gegeven: “Geloof: illusie of beslissing”, “Wees moedig en sterk”, “Geloof, cultuur en gewoontes”, “Getuigen in een christelijk land”, “Volwassenheid en Leiderschap”, ...

Ondanks het onverwachte koude en natte weer, hebben we weer de warmte van het binnenland kunnen ervaren, het nut van dit soort bijeenkomsten, de eenvoud van de mensen en de wil om mee te doen en te leren. Wat erg belangrijk is, is werken aan hun zelfbeeld. Zoals we zo vaak tegenkomen, worden mensen van het binnenland gediscrimineerd en slecht behandeld, omdat de stadsmensen beweren beter/ slimmer te zijn. Dit willen we doorbréken, we willen hen graag leren de mogelijkheden te benutten als die er zijn, en ze die anders aanreiken als dat binnen ons bereik is.

Als we zo bezig zijn denk ik: waarom moeten we in de stad bijna op de kop gaan staan om de aandacht te trekken, en moeten we daarentegen in het binnenland limieten zetten voor de hoeveelheid jeugd die mee mag doen in zo´n weekend? In het binnenland, tussen de bergen en de natuur, word je niet te snel afgeleid van de essentie van het leven, word je minder beïnvloed door flitsende plaatjes en overdreven reclames, maar kun je in levende lijve ondervinden wat er in zoveel Bijbelverhalen wordt verteld over zaaien en oogsten, over schapen en herders, over gevaren en echte zekerheid.

Het is ontzettend belangrijk dat deze groep, en groepen uit andere dorpen die al samenkomen, worden versterkt met nieuw materiaal, thema´s die hen bezighouden, theater, nieuwe liederen, etc. Daarvoor laten we nu de leiders en toekomstige leiders naar Cajamarca komen, om twee dagen lang een verkorte opleiding te krijgen, waarin ze informatie aangereikt krijgen over het grote belang van het werk met de jongeren en thema´s die relevant zijn. De 14de van deze maand hebben we de eerste workshop met jeugdleiders uit ongeveer 5 dorpen. We hopen en bidden dat er meer leiders zullen opstaan, die het werk willen oppakken en doorzetten in andere dorpen, zodat het een blijvend positief effect zal hebben, en er een echte ontwikkeling kan komen in de dorpen vanuit de jeugd: zowel geestelijk als maatschappelijk.

“Ja, wees moedig en sterk! Ban angst en twijfel uit uw hart. Onthoud dat de HERE, uw God, u overal terzijde zal staan." Jozua 1:9

We hebben zoveel mooie foto´s van deze geweldige jongeren, hieronder een indruk van het weekend...  Wilfredo en Judith

Eerste vergadering met de leiders

Afgelopen woensdag hebben we de eerste vergadering gehad met alle leiders (ongeveer 40 voorgangers en oudsten) van Sucre en Oxamarca met hun buitenposten (anexos): 18 kerkjes in totaal. Het is elke keer weer een feest om elkaar weer te zien na de regentijd voor het inplannen van het nieuwe seizoen; ook de mensen onderling genieten er enorm van. Zoals we al eerder schreven, wordt dit jaar het programma behoorlijk omgegooid.

De 3-daagse Bijbelconferenties voor de leiders zullen worden gehouden in Cajamarca in plaats van in hun eigen dorpjes. We krijgen de beschikking over de kerk en bijzalen van “onze” kerk hier. Er is ruimte voor de lessen, slaapgelegenheid en ook een keuken waar gekookt kan worden. We verwachten dat er zo´n 45 mensen zullen komen. Er is gesteld dat er minstens 3 leiders per kerk moeten komen, maar er zijn kerkjes, die wel heel klein zijn, waardoor er maar 1 of 2 kunnen komen. We dringen er erg op aan dat er leidersteams gevormd zullen worden, zodat het niet meer van één man zal afhangen. Dat kost voor sommige mensen een omslag in hun denken, maar we geloven dat het beter is voor de voortgang van het werk. Vaak moet één wegens werk of gezondheid een tijd zijn dorp verlaten en dan kan de ander het werk “gewoon” voortzetten.

Er zijn 3 conferenties gepland in Cajamarca. Daarnaast nog 2 conferenties voor (toekomstige)jeugdleiders, ook in Cajamarca. Judith en Wilfredo stellen het programma van de workshops voor jeugdleiders samen en verzorgen ook het programma van de jeugdweekenden. Verder zijn er in het binnenland 3 jeugdweekenden gepland en 2 huwelijksconferenties met een top van 40 echtparen om beter aandacht aan iedereen te kunnen geven. Deze weekenden en huwelijksconferenties worden in de campo gehouden.

Tijdens de vergadering komen er allerlei meningen van de mensen naar voren en merken we vooral dat het heel erg nodig is dat de lessen verdiept worden met onderwerpen als leringen over sektes, administratie van de gemeente en conflictbeheersing, e.d.. Dat naast de onderwerpen van hermaneutica en homiletiek. We zoeken buiten het gewone team ook gastdocenten, dat is ook een onderwerp van gebed.

30 April – 2 Mei – Jeugdweekend in OXAMARCA (Wilfredo en Judith)
15 - 16 Mei – Jeugdleidersconferentie in CAJAMARCA (Wilfredo en Judith)
31 Mei – 3 Juni – I Leiders Conferentie in CAJAMARCA
11-13 Juni – huwelijksconferentie in OXAMARCA
14-16 Juni – huwelijksconferentie in PIOBAMBA
2-4 Juli – Jeugdweekend in SUCRE (Wilfredo en Judith)
26-29 Juli - II Leiders Conferentie in CAJAMARCA
5-6 Augustus – Zondagschool-seminar in PIOBAMBA
27-29 Augustus - Jeugdweekend in SUCRE (Wilfredo en Judith)
13-16 September - III Leiders Conferentie in CAJAMARCA
8-10 de Oktober - Jeugdleidersconferentie in CAJAMARCA (Wilfredo en Judith)
8-9 de Oktober – Zondagschool-seminar in OXAMARCA
21 Oktober – Algemene vergadering voor evaluatie en afsluiting 2010

Nieuw werktuig!

Het is niet te geloven. We hebben een nieuwe auto: voor het eerst in onze geschiedenis!

Sinds vorig jaar is het meewerkende team gegroeid en verschillende keren zijn we met meer dan 4 personen naar de campo geweest. Soms kon het met openbaar vervoer, hoewel we dan weer problemen hadden met de materialen die we mee wilden nemen, en het laatste jeugdweekend moest worden afgelast, omdat er geen openbaar vervoer beschikbaar was. Nu hebben we een auto met de mogelijkheid van 7-8 zitplaatsen. We zijn er heel gelukkig mee en ongelooflijk blij dat het geld ervoor is. We hebben nu meer mogelijkheden om teams mee te nemen voor de verschillende activiteiten in de campo. Het lijkt een luxe auto en dat is het ook wat betreft zitcomfort (we schamen ons haast :) ), maar de auto heeft vooral ook alle andere eigenschappen die nodig zijn om de campo in te gaan, zoals 4x4, automaat, diesel, enz. De wegen naar de dorpen zijn steeds een beetje beter, zodat we verwachten dat we nog lang plezier zullen hebben van deze nieuwe aanwinst voor het werk.

Hieronder zie je Ger geconcentreerd aan het werk: bestuderen van alle functies :)

SEMANA SANTA

Pasen wordt hier een week lang gevierd, dat wil zeggen voornamelijk in de katholieke kerken. Er zijn processies met vuurwerk en allerlei toeristische activiteiten die niets met echt Pasen te maken hebben. Donderdag en vrijdag zijn vrije dagen en dan worden er de hele dag christelijke films vertoond. “Het leven van Jezus”, “De tien geboden”, “Ben Hur”, enz. Veel mensen gaan een lang weekend weg. Maandag is hier weer een gewone werkdag.

In de evangelische kerken wordt, als reactie op de katholieke traditie, over het algemeen weinig gedaan. Donderdagavond hadden we in onze kerk een byzondere dienst met een toneelstuk en een preek gehad, en op vrijdag wordt er niets meer gedaan. In veel kerken wordt op de Paaszondag de opstanding soms genoemd, maar de kerk wordt niet versierd of zo. In de supermarkt hangen nu een paar zakjes chocolade-eitjes, maar verder vind je in de winkels geen paasservetten, paasbroden, grote en kleine paaseitjes, handleidingen om eieren te beschilderen, enz. Hoewel dat alles natuurlijk ook niets met echt Pasen te maken heeft, geeft het toch een speciaal gevoel.

Samen met Judith zijn we de stad ingegaan om knutselspullen te kopen en onze eigen paasversieringen te maken. We zijn er druk mee geweest en ook onze hulp, Melchora, is aangestoken om eieren te verven en kuikentjes te maken.

Vanavond, vrijdag, wordt bij het kerkje van Wilfredo en Judith op straat een “Jezusfilm” vertoond. Tijdens zo’n week zijn de mensen wel ontvankelijker voor het evangelie. Ger preekt zondag weer in “onze” kerk. Omdat niet iedereen tegelijk kan komen, zijn er drie diensten met dezelfde zangdienst en preek en Ger zal zeer zeker het Opstandingsfeest in zijn preek verwerken. Het is immers het belangrijkste feest van de christenheid?

We wensen iedereen een zeer zinvol Paasfeest!!!

De Paasdagen

Ontwikkeling op verschillende gebieden

Vorige week zijn we naar een vergadering geweest in Lima, van de Peruaanse Christelijke organisatie waar de kerken onder vallen, waar we in het binnenland van Cajamarca mee werken. Omdat we alleen ‘s avonds naar Lima kunnen reizen (met de bus), waren we er de dag van te voren al, want de bus vertrekt uit Cajamarca om 7 uur ´s avonds en komt de volgende dag tegen half 11 aan.

We hebben de rest van de maandag vóór de vergadering gebruikt om bij te praten met Zuster Esperanza over de kinderen van het Lilianefonds. Zij is een Spaanse non en 83 jaar oud, die de hele dag doorbrengt in de ziekenhuizen om mensen te helpen. Zij is mediator (tussenpersoon) van het Lilianefonds in Lima. Als ik kinderen naar Lima moet sturen voor operaties of onderzoek die niet in Cajamarca kunnen worden gedaan, dan verzorgt zij die kinderen, maakt afspraken met de artsen, enz. Momenteel is Nicanor in Lima. Hij is geopereerd aan beide voeten, omdat hij klompvoeten had, en kan voorlopig niet naar huis. Esperanza bezoekt hem en gaat met hem naar de dokter als het gips van zijn voeten moet vervangen worden. We hadden heel wat te bespreken en konden rekeningen vereffenen. Er zijn zoveel kinderen die soms door hun eigen ouders worden verwaarloosd, omdat ze “anders” zijn! Een andere mediator van het Lilianefonds kwam langs en informeerde me over een kind in onze regio, wat geholpen moet worden. Op die manier helpen we elkaar. Zr. Esperanza is een heel bijzonder mens, zo vol energie voor de kinderen en voor God! Ik ben heel blij dat we kunnen samenwerken. Soms kunnen we ook samen bidden en elkaar bemoedigen.

Daarna hadden we 2 dagen vergadering en ontmoeting met voorgangers uit andere streken van het land. Ook uit Huancayo waren een paar voorgangers gekomen, die in onze vorige periode meewerkten in de kerk in Huancayo. Braulio is nu voorganger van de kerk in Huancayo, waar we in de tachtiger jaren mochten dienen en Noe is voorganger in Matahuasi, waar de school nog steeds staat die we destijds mochten oprichten. Ook zij waren heel blij ons na vele jaren weer te zien; vooral ook om Judith te zien, die zij als klein meisje hebben meegemaakt en nu met haar man bij kan dragen aan het werk met de kerkjes. We moesten natuurlijk met elkaar op de foto.

Donderdag en vrijdag hebben we een paar vrije dagen aan het strand gehad. Het was heel erg heet, maar wel lekker rustig, want thuis staan ze natuurlijk steeds aan de deur om schoolspullen op te halen, de middelbare-school-beurzen te regelen, bouwprojecten te overleggen en advies te vragen op allerlei gebied. Terwijl ik dit schrijf, zit Ger met twee mannen van de campo op het terras om ze geestelijk te versterken.

We zijn al weer volop aan het werk, want het programma voor het basisschoolpakket wordt deze week klaar gemaakt. Het schooljaar gaat hier van Maart tot December. Er zijn 250 kinderen van trouwe gemeenteleden in het binnenland, die een basispakket krijgen van schriften, pennen, potloden, enz. Elsy, die de inkopen heeft gedaan, is er heel erg druk mee om voor alle kerkjes een pakket klaar te maken. Doordat we al een aantal jaren de ouders helpen zodat de kinderen de basisschool kunnen afmaken, zijn er steeds meer kinderen die kunnen doorgaan met de middelbare school. Daarom komen de ouders van de middelbare scholieren deze weken om hun studiebeurs op te halen. Ze komen met het rapport van de kinderen en met de jongelui zelf. Het is een prestatiebeurs dus de kinderen moeten met hun rapport komen. Met een 14 (in Nederland een 7) gemiddeld krijgen ze de onkosten voor dit schooljaar vergoed, zowel boeken en leermiddelen als uniform en schoenen.

Zonder deze steun, die we namens jullie mogen geven, zouden deze gebieden van het binnenland minder ontwikkeling ondergaan en daarom ook minder hoop hebben op het doorbreken van de vicieuze cirkel van de armoede.